เมีย(เช่า)ท่านประธาน บทที่ 64
"มานั่งก่อนสิลูก" คนที่เรียกเพียงฝันมานั่งก็คือแม่ ก่อนที่ลูกสาวจะมานางก็นั่งคุยกับคนบ้านนี้มาพักหนึ่งแล้ว และทุกคนก็ทำความเข้าใจกันได้แล้วด้วย
เพียงฝันเดินไปนั่งลงข้างๆ แม่แล้วหายใจเข้าลึกๆ รอฟังว่าแม่จะพูดอะไรต่อ
"แม่ขอโทษที่โกหกลูกมาตลอดยี่สิบกว่าปี"
"แม่หมายความว่ายังไงคะ?"
"จริงๆ แล้วพ่อของหนูยังไม่ตายหรอก"
"ฝันไม่อยากฟังต่อแล้วค่ะ" แค่นี้มันก็เป็นการยืนยันแล้วว่าสิ่งที่เธอคิดอยู่มันเป็นความจริง นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมแม่ต้องโกหก แล้วทำไมพ่อถึงไม่ยอมรับเธอ
"หนูเพียงฝันฟังแม่พูดให้จบก่อนนะลูก" ผู้หญิงที่อบอุ่นอีกคนเอื้อมมากุมมือเธอไว้
"แม่มีความจำเป็นที่ต้องโกหกว่าพ่อตายไปแล้ว"
"เพราะเขาไม่ต้องการฝันใช่ไหมคะ"
ประโยคนี้ออกจากปากลูกสาวผู้เป็นแม่ถึงกับพูดต่อไม่ออก
"พี่ดีใจนะที่มีน้องสาวอีกคน" ตอนที่ไม่รู้ว่าทุกคนจะพูดอะไรด็อกเตอร์นาคราชก็ได้กล่าวขึ้
