เมีย(เช่า)ท่านประธาน บทที่ 18
ทีแรกว่าจะค่อยๆ เดินไปให้ตัวแห้ง แต่ตอนนี้ค่อยๆ เดินไม่ได้แล้วล่ะต้องวิ่งอย่างเดียวเลย แต่วิ่งไปได้แค่ไม่กี่ก้าวขาก็สะดุดเพราะพื้นถนนไม่เรียบ
"ว้ายย" ร่างเล็กกระเด็นลงไปกองอยู่กับพื้น เธอใช้มือรับร่างของตัวเองไว้กลัวว่าใบหน้าจะกระแทกกับพื้นผิวของถนน "โอ๊ยเจ็บ" โชคดีที่ใบหน้าไม่กระแทกพื้นถ้าไม่งั้นคงเสียโฉมดีไม่ดีฟันร่วงอีก แต่พอรู้สึกแสบๆ เลยเอามือขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นแผลถลอกจนเลือดไหล
"เฌอ" แม่เห็นว่าฝนตกหนักกลัวว่าลูกจะมาเวลานี้เลยกางร่มออกมาว่าจะไปรอรับลูกที่หน้าปากซอยแต่เดินมาประมาณกลางซอยก็เห็นลูกล้มอยู่ข้างถนน "หนูเป็นอะไรไหมลูก"
"เฌอไม่ระวังตัวค่ะแม่ไม่เป็นอะไรมากหรอก" กลัวว่าแม่จะเป็นห่วงเธอรีบซ่อนมือที่มีรอยแผลไว้
"รีบลุกขึ้นมาก่อนลูก"
"แม่ออกมาทำไมคะฝนตกหนักไม่เห็นเหรอ"
"ก็เพราะฝนตกหนักนี่แหละแม่กลัวเราจะเข้ามาตอนนี้เลยเอาร่มมารอรับ" ที่บ้านก
