ตอนที่ 45
ควบคุมไม่อยู่ (NC)
“เควิน...ฉันเป็นอะไรไป ทำไมฉันถึงรู้สึก อึ่ก” ฉันยกมือขึ้นมากุมหน้าอกที่กระเพื่อมตามจังหวะหัวใจที่สั่นรัว
“หึ รู้น่าว่าตอนนี้พี่รู้สึกยังไง อยากแล้วละสิ” เขายกยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน และการที่เขาเรียกฉันว่าพี่ (ก็ฉันแก่กว่าสามปีนี่น่า) แสดงว่าตอนนี้เขากำลังพอใจมาก ๆ กับท่าทีของฉัน
“ปะ...เปล่าซะหน่อย ฉันไม่ได้...” คำพูดที่ขาดห้วงยิ่งตอกย้ำว่าฉันโกหก
“สายตาพี่...มันบอกว่าพี่อยากให้ผมทำมากกว่ากอดอย่างตอนนี้นะ”
คำพูดของเควินยิ่งตอกย้ำให้ฉันพินิจตัวเองให้ถี่ถ้วนมากไปอีก ฉันกลืนน้ำลายตัวเองอึกใหญ่ พยายามหายใจเข้าออกลึก ๆ แม่เสียงน้ำตกที่ตกลงมากระทบโขดหินดังแค่ไหน แต่ก็ไม่ได้ดังเท่ากับเสียงหัวใจในอกฉันเลยจริง ๆ แถมเสียงครางที่แว่วมาเป็นระยะนั่นแทนที่จะทำให้ฉันยี้ แต่มันกลับเป็นเชื้อไฟปลุกสัญชาตญาณดิบในกายฉันให้ลุกโชนมาซะงั้น
“เควิน” น้ำเสียงแหบพร่าของฉันเรียกชื่อ
