ปะป๋าฉอบมะมี๊ คนอื่นห้ามฉอบ!

1461 Words

แผ่นหลังบางกระแทกกับเตียง ช่างเป็นอะไรที่ชวนระลึกจนจุ๋มจิ๋มอยากจะกรีดร้องออกมา พี่ปานตะวันตอนหึงเท่มาก หล่อมาก โอ๊ย อยากโดนผู้กองรังแกให้ร้องไห้ชะมัด ทว่าในตอนที่อีกฝ่ายกระชากผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมกายให้ก็เป็นตอนที่ความคิดในหัวต้องมืดดับลง “อ้าว พี่ปานตะวันไม่ได้จะเอาน้องเหรอ!” “คิดไปถึงไหน พี่เป็นตำรวจนะ จะให้ข่มขืนประชาชนหรือยังไง ยัยเด็กนี่” “แต่ประชาชนเต็มใจ มา จุ๋มจิ๋มพร้อมเป็นของพี่แล้วจ้า” “จุ๋มจิ๋ม พี่ไม่เล่น ไอ้ลีก็อยู่ ถึงมันจะหลับไปแล้วก็เถอะ” ไม่รู้ว่าเพื่อนสนิทไปอดหลับอดนอนมาจากไหน ขอใช้ห้องน้ำต่อจากเด็กคนนี้เสร็จ หัวถึงหมอนก็หลับเป็นตายเลย “ก็ถ้าเราใจตรงกันแล้ว ทำไมต้องเล่นตัว อ๊ะ! เคาะมาได้เจ็บนะ” หน้าผากเล็กโดนผู้กองหนุ่มประทุษร้ายเข้าอย่างจังจนต้องทุบกลับไปเพื่อเป็นการเอาคืน “แก่แดดแก่ลมจริง ๆ” “แล้วจะทำไม สมัยนี้หาผัวดี ๆ ยากจะตายไปอะ อยู่ตรงหน้าแล้ว ไม่รีบคว้าเอาไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD