น้องยั่วเขา
“เต็นจ๋า ไปที่เตียงเถอะ พี่ไม่ไหวแล้ว” เสียงบอกพร่ากระเส่า
วาโยอุ้มกระเตงน้องขึ้นด้านหน้า พลอยไพลินตวัดขารัดเอวสอบ สองแขนกอดเกี่ยวลำคอแกร่ง เอียงใบหน้ารับจูบที่บดเบียดลงมาทันทีอย่างรู้งาน
ริมฝีปากบดบี้แนบประกบ ลิ้นอุ่นร้อนเกี่ยวกระหวัดรัดกันพันตู เสียงดูดดึงจาบจ้วงดังประสานกับเสียงหอบหายใจหนักของทั้งสอง พลอยไพลินลืมจูบหวานๆอ่อนละมุนที่เคยได้รับ เธอเริ่มหลงใหล วาบหวามไปกับจูบดุดันเร่าร้อน มันตื่นเต้น กระตุ้นเร้า และฉุดกระชากเธอให้หลุดลอยหลงระเริง จนต้องจูบตอบเขาอย่างบ้าคลั่ง
วาโยกอดรัดกระชับร่างงามแนบอก เต้าทรวงนุ่มหยุ่นเบียดกับแผงอกกว้างแข็งแกร่ง เขาพาน้องเดินออกจากห้องน้ำตรงไปยังเตียงกว้าง แล้วทิ้งตัวลงบนเตียงทั้งที่สองร่างยังกอดเกี่ยวรัดกันอยู่
พลอยไพลินยังคงใช้สองแขนสองขาเรียวกอดเกี่ยวคนที่โถมทับเธอลงมาบนเตียงกว้างไว้แน่น ผมยาวสลวยแผ่กระจายเต็มที่นอน
“เต็นจ๋า” วาโยเกลี
