ปาร์ตี้สละโสด

ห้าปีต่อมา ณ โรงแรมฉัตรมณีพัทยา ในเครือฉัตรอรุณกรุ๊ป “ไม่ลืมหรอกค่ะงานแต่งงานพี่สาวสุดที่รัก ออจะลืมได้ไงเดี๋ยวไปเจอกันที่นั่นเลยนะคะพี่อัญ บายค่ะ” อรุณีมาลาซึ่งตอนนี้ดำรงตำแหน่งเป็นหนึ่งในผู้บริหารของโรงแรมฉัตรมณี คุยโทรศัพท์กับ 'อัญญา ฉัตรอรุณ' เซเลปสาวชื่อดังพี่สาวคนโตของตระกูลฉัตรอรุณ อัญญากำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกับแฟนหนุ่ม 'เมฆา วิชิตดำรง' นักธุรกิจหนุ่มชื่อดังในแวดวงเจ้าของสัมปทานรังนกและธุรกิจไข่มุกทางใต้ในเร็ววันนี้ เจ้าสาวต้องการจัดงานปาร์ตี้สละโสดโดยมีแต่แขกญาติใกล้ชิดและเพื่อนสนิทของทั้งเจ้าบ่าวเจ้าสาว ที่บ้านพักส่วนตัวในอาณาจักรของตระกูลฉัตรอรุณ อรุณีมาลาผู้เป็นน้องสาวคนเล็กในจำนวนห้าคนจึงต้องไปด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ หญิงสาวเคลียร์งานต่ออีกราวครึ่งวัน อรุณประภาพี่สาวฝาแฝดไข่คนละใบได้โทรหาเธอในตอนบ่ายสาม “ออ จะไปตราดเมื่อไหร่พิณไปรับเด็กๆ ที่โรงเรียนมาแล้วนะ” อรุณประภาผู้ซึ่งเลี้ยงดูบุตรชายหญิงฝาแฝดมาไม่น้อยกว่าเธอ ได้ไปรับหลานๆ มาจากโรงเรียนอนุบาลแล้วจึงโทรหาน้องสาว “พิณกับเด็กๆ ไปก่อนก็ได้จะได้ไม่ถึงโน่นค่ำมาก เดี๋ยวเย็นออตามไป” หญิงสาวเกรงว่าถ้าให้เด็กๆ รอเธอไปพร้อมกัน อาจจะเพลียกันก่อนไปถึง รีบไปรีบพักที่โน่นดีกว่า “ก็ดี ออขับรถคนเดียวได้แน่นะ” อรุณประภาไม่วายย้ำ “ได้จ้ะ สบายมาก” อรุณีมาลาตอบให้พี่สาวสบายใจ และเธอก็มั่นใจแบบนั้นจริงๆ เธอพูดต่อ “ขอคุยกับเด็กๆ แปบ” เสียงเด็กชายเด็กหญิงแย่งกันพูดทันที “แม่ออขา/ แม่ขาคร้าบ” “แม่พิณรับเรามาแล้ว แม่ออจะมาตอนหนาย” เสียงเล็กๆ ของเด็กชายต้นกล้าพูดมา “แม่ออขา น้องข้าวคิดถึงแม่ออ” เด็กหญิงอ้อนเสียงหวานเจี๊ยบ “ต้นกล้ากับน้องข้าวไปกับแม่พิณก่อนนะลูก จะได้ไม่เหนื่อยเดี๋ยวคืนนี้แม่ออตามไปนะคะ” เธอหยุดฟังทางนั้นครู่นึง “ได้เลยลูก แม่จะซื้อขนมไปฝาก เจอกันดึกๆ นะครับ” เธอพูดกับเด็กๆ ซึ่งไม่มีปัญหากับการอยู่กับแม่พิณแต่อย่างใด อรุณีมาลาวางสายลงด้วยรอยยิ้ม ชีวิตเธออาจจะเคยผิดพลาดไปบ้าง แต่ก็แลกกับการที่เธอได้มีลูกที่เป็นทุกอย่างของเธอถึงสองคน เป็นทั้งความรักและความหวังในการที่จะอยู่ต่อไป และการที่ต้องเป็นแม่คนในเวลาที่ไม่พร้อม มันทำให้เธอเข้มแข็งขึ้นมาก รู้จักระแวดระวังมากขึ้นไม่ใช่อรุณีมาลาคนเดิมที่เคยมองโลกในแง่ดี จนดีเกินไป จากคนที่ไม่เคยมองใครในแง่ร้าย ตอนนี้เธอกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ทันคนมากขึ้น และไม่เคยเปิดโอกาสให้ใครเข้ามามีโอกาสทำร้ายเธอได้อีกเลย ถึงแม้ว่าจะมีใครหลายคนถามว่าทำไมไม่เปิดใจ แต่เธอมองว่าชีวิตตอนนี้มีความสุขดีแล้ว โดยไม่จำเป็นต้องแต่งงาน หญิงสาวไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน ธุรกิจที่ครอบครัวสร้างไว้ให้ก่อนที่บิดามารดาจะล่วงลับไป มีมากพอให้พวกเธอกินใช้ได้สบายๆ หากไม่เอาไปทำอะไรที่เกินตัวมากไป เธอสั่งเลขาให้ลงไปซื้อขนมที่ลูกชายหญิงฝากให้ซื้อ แล้วจึงเตรียมตัวคุยกับแขกคนสุดท้ายที่จะมาพบ ก่อนที่เธอจะลางานหยุดยาวไปตราดในคืนนี้ บ้านฉัตรอรุณ ตราด อัญญาตรวจความเรียบร้อยของบ้านพักที่จะใช้รับรองแฟนหนุ่มกับญาติพี่น้องของเขาอย่างพอใจ มันเป็นเรือนรับรองหลังใหญ่อยู่กันได้สิบคนขึ้นไป ชั้นบนมีห้องนอน 5 ห้องทุกห้องมีห้องน้ำในตัว ชั้นล่างมีห้องโถง ครัวเล็ก ห้องน้ำ ห้องทานอาหาร แฟนหนุ่มของเธอบอกว่าจะมาถึงในช่วงบ่ายพร้อมครอบครัว ส่วนงานเลี้ยงจะมีในวันพรุ่งนี้ “คุณอัญคะ คุณเมฆามาแล้วค่ะ” พนักงานที่รีสอร์ตส่วนหน้าโทรแจ้ง ใช่แล้วที่นี่ด้านหน้าเป็นรีสอร์ตด้วยแต่ตอนนี้เธอสั่งปิดเป็นการชั่วคราว เหตุผลเพราะแฟนหนุ่มของเธอเหมาทั้งหมด ด้วยต้องการความเป็นส่วนตัว ได้จัดปาร์ตี้แถมไม่เสียรายได้ อะไรจะสุขใจกว่านี้ ว่าที่เจ้าสาวคิดอย่างมีความสุข รถตู้คันหรูสองคันจอดลงที่หน้าบ้านพักหลังนั้น อัญญาเดินออกมารอรับคนที่กำลังจะมาถึง ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ผิวสีทองแดงแบบคนที่ทำงานกลางแจ้งก้าวลงมาจากรถ เมฆา กวาดสายตามองไปจนทั่วก่อนจะยิ้มเมื่อเห็นคนรักมารออยู่แล้ว จากนั้นคนอื่นๆ ในคณะของเขาจึงเดินตามกันลงมาจากรถทั้งสองคัน “อัญ ที่นี่เหรอจ๊ะที่จะให้ผมพัก” เขาเพียงแค่จับมือทักทายสาวคนรัก ต่อหน้าคนมากมายชายหนุ่มไม่ทำอะไรที่เป็นการไม่ให้เกียรติเธอ “ค่ะ อยู่ได้ประมาณสิบคน เมฆมากันกี่คนคะ” เธอมองไปยังกลุ่มญาติของเขาที่ทยอยกันลงมา “ตอนนี้มากันแค่พี่ๆ น้องๆ ลูกพี่ลูกน้องผมน่ะ คุณแม่จะบินตามมาวันงานเลยจ้ะ” เขาหมายถึงงานแต่งงานที่จะจัดในสัปดาห์หน้า เธอพยักหน้ารับรู้ก่อนที่เมฆาจะแนะนำญาติคนอื่นๆ ของเขาให้เธอรู้จัก “อัญจ๊ะ นี่เจ้าดนย์ พัทธดนย์น้องชายผมเจ้านี่ดูแลออฟฟิศที่กระบี่ โน่นกริชพี่ชายเป็นทนายความกับคุณเมนี่ภรรยาเขา” เมฆาแนะนำชายหนุ่มหน้าตาดีคนแรก และชายอีกคนที่ยืนเคียงคู่ภรรยาคนสวย คนทั้งหมดก้มศีรษะเป็นเชิงทักทายให้เธอ เขาหันไปทางรถตู้อีกคัน “ส่วนนั่นคิรินทร์ลูกคุณลุงผม เราทำธุรกิจฟาร์มมุกด้วยกัน อีกคนคือศิวัช ไอ้หมอนี่แหกคอกเป็นดร.อยู่แต่กับตำรา จ้ะเป็นลูกของคุณอาผม ทั้งหมดนี่เราโตมาด้วยกัน สนิทกันมากกว่าญาติคนอื่นๆ” อัญญายิ้มต้อนรับทุกคน ครอบครัวของว่าที่สามีคนเยอะพอๆ กับพี่น้องของเธอ “พักผ่อนกันก่อนนะคะ ห้องน่าจะพอใช่ไหมคะเมฆ” หลังจากทักทายกันพอสมน้ำสมเนื้อ เธอหันไปขอความเห็นจากคนรัก อีกฝ่ายก็เออออด้วยอย่างดี เธอจึงพูดต่อ “วันนี้คงไม่มีอะไรค่ะ นอกจากพักผ่อนตามอัธยาศัย น้องๆ ของอัญก็กำลังเดินทางมา พวกเราญาติเยอะพอๆ กันเลย อัญมีน้อง 4 คนแน่ะค่ะ” เธอหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ญาติฝ่ายสามีทุกคนดูเป็นมิตรดี แม้แต่คนสุดท้ายที่เมฆาบอกว่าเป็นดร. จะดูเงียบๆ ไปสักหน่อย แต่ก็ทักทายเธออย่างสุภาพดี