บทที่ 17 คิดถึง

1439 Words

เธอขับรถหรูของเขาคันสีขาว โดยมีบอดี้การ์ดของเขาตามมาด้วยสองคนซึ่งขับรถตามหลัง เธอกำชับว่าห้ามบอกเขาว่าเธอจะมาหาเขาที่โรงพยาบาล เมื่อมาถึงโรงพยาบาลจนกระทั่งจอดรถเสร็จ เธอจึงก้าวเดินไปในโรงพยาบาล มายังเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ โดยมีนางพยาบาลนั่งอยู่สองคน “สวัสดีค่ะ คุณเป็นอะไรมาคะ” นางพยาบาลในสองเอ่ยถามเธอ “ขอพบหมอ อัฐพล เตชะวงศ์วรากุล หมอศูนย์โรคระบบประสาทค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “สักครู่นะคะ” นางพยาบาลคนเดิมเปิดข้อมูลของนายแพทย์อัฐพล เตชะวงศ์วรากุล ว่าเข้ากี่โมงออกกี่โมง “อีกสองชั่วโมงหมออัฐพลจะเลิกงานนะคะ คุณหมอยังติดคิวอีกหนึ่งคิวค่ะ จะจองเลยไหมคะ” นางพยาบาลเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “ไม่เป็นไรค่ะ ว่าแต่แผนกศูนย์โรคระบบประสาทด้านสมองไปทางไหนคะ” เด่นนภาเอ่ยถาม “ศูนย์โรคระบบประสาทชั้นสองนะคะ คุณผู้หญิงออกจากลิฟต์ด้านขวา พอถึงทางแยกแล้วเลี้ยวขวาตรงไป” นางพยาบาลเอ่ยบอกเธอ “ขอบคุณค่ะ” เด่นนภา

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD