“ยี่หวาไปหลบในร่มกันเร็ว”
เขาถอดเสื้อแจ็กเกตหนังออกจากเรือนร่าง มาคลุมที่หัวของเธอและเขาวิ่งเข้าไปในศาลาริมน้ำสีขาวที่อยู่ไม่ไกล ขณะที่ฝนตกกระหน่ำมาไม่หยุด
“ดูท่าจะตกนานน่าดู” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ขณะที่มองเม็ดฝนที่ร่วงหล่นมาจากท้องนภา
“ยี่หวาหิวไหม” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“หิวอยู่ เดี๋ยวแม่บ้านก็มาตามหาพวกเรา” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม
เขาเผลอมองใบหน้าจิ้มลิ้มของเธออย่างละสายตาไม่ได้ เขาเองก็รู้จักเธอมานาน เขากลับเห็นเธอเป็นแค่น้องสาวคนหนึ่ง แต่นับวันเธอและเขาพบเจอกันมากขึ้น ทำให้เขากลับชมชอบเธอในความน่ารักและความสวยไม่ได้ อีกทั้งเธอเป็นเด็กช่างเจรจาต่างจากเพื่อนๆ ของเขาในวันเดียวกัน พวกเธอไม่ค่อยเข้าหาเขา และท่าทีเขินอาย เพื่อนผู้หญิงในวัยเดียวกันหรือรุ่นน้องที่โรงเรียนบางคนเข้ามาตีสนิทเพื่อจีบเขา บางคนบอกตรงๆ ก็มีแต่เขากลับไม่ได้รู้สึกชอบหรือรักเชิงชู้สาว แต่กับยาหยีคนน
