บรรยากาศในออฟฟิศ… ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
ตั้งแต่ตังค์ตังค์ก้าวเข้ามา เธอก็รู้สึกได้ทันที..
สายตา หลายคู่กำลังมองมาไม่ได้มองผ่านไม่ได้มองปกติ แต่มองแบบ…
“มีอะไรบางอย่าง”
“…คิดไปเอง”
เธอพึมพำกับตัวเองพยายามกดความรู้สึกนั้นลงแล้วเดินไปที่โต๊ะช้าๆแต่ยิ่งเดินเสียงซุบซิบก็ยิ่งชัดขึ้น
“ใช่คนนี้แหละ…”
“เมื่อวานเห็นกับตา…”
“ใกล้กันเกินไปนะ…”
หัวใจเธอกระตุกแรงทันทีแต่เธอไม่หยุดเดินไม่หันไปมองเหมือนไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้นพอถึงโต๊ะเธอนั่งลงเปิดคอมมือวางบนคีย์บอร์ด
แต่... นิ่ง พิมพ์ไม่ออก สมองว่าง เพราะทุกอย่างมันดังอยู่ในหัวชัดเกินไป
“ตังค์ตังค์~”
เสียงเรียกยาวๆ ดังขึ้น เธอสะดุ้งหันไปพี่มิ้นยืนพิงโต๊ะข้างๆ ยิ้มแบบรู้ทัน
“คะ…”
เสียงเธอเบากว่าปกติ
“ช่วงนี้…สนิทกับท่านประธานจังนะ”
คำพูดตรงๆแต่โทนเสียงแซวชัดเจนตังค์ตังค์ชะงักหัวใจเต้นแรงทันที
“…ก็เรื่องงานค่ะ”
เธอตอบเร็ว เร็วเกินไปจนตัวเองย
