เช้าวันต่อมาบริษัทไม่เหมือนเดิมอีกแล้วหน้าจอข่าวทุกจอขึ้นภาพเดียวกันภาพของคิรากรกับตังค์ตังค์ในห้องทำงานเมื่อคืนระยะใกล้ใกล้เกินกว่าจะอธิบายว่า “บังเอิญ”เสียงซุบซิบดังไปทั่ว
“จริงเหรอ…”
“เลขากับเจ้านายเนี่ยนะ…”
“หรือทั้งหมดมันจะเกี่ยวกัน…”
ทุกคำพูดเหมือนมีดกรีดลงมาทีละนิดตังค์ตังค์ยืนอยู่หน้าลิฟต์นิ่งสายตาจับจ้องพื้นแต่หูได้ยินทุกอย่างชัดเจนเธอหายใจลึกก่อนจะเงยหน้าขึ้นดวงตาไม่สั่นแล้วลิฟต์เปิดเธอก้าวเข้าไปอย่างคนที่ตัดสินใจแล้วประตูเปิดออกที่ชั้นผู้บริหารทันทีที่เธอเดินออกมา
ทุกสายตาหันมามองไม่มีใครพูดแต่ความคิดของทุกคนดังชัดเจนเธอเดินตรงไปไม่หลบไม่หยุดจนถึงหน้าห้องประชุมใหญ่ประตูถูกเปิดออกภายในผู้บริหารหลายคนกำลังนั่งอยู่รวมถึงคิรากรสายตาของเขาหันมาหาเธอทันทีนิ่งแต่ลึกเหมือนกำลังรอเธอก้าวเข้าไปโดยไม่ลังเลเสียงซุบซิบเริ่มขึ้นอีกครั้ง
“เธอกล้ามาได้ยังไง…”
“หลังจากข่าวแบบนั้น…”
ประธา
