เสียงคลื่นทะเลซัดเข้าฝั่งเบา ๆเป็นจังหวะสม่ำเสมอลมเย็นพัดผ่านผิวกายพาเอากลิ่นไอทะเลลอยเข้ามาท้องฟ้ากว้างสีฟ้าใส
ตัดกับผืนน้ำสีครามเหมือนภาพฝันที่สวยเกินจริงตังค์ตังค์ยืนอยู่ริมชายหาดเท้าเปล่าสัมผัสทรายละเอียดสายลมพัดผมยาวของเธอปลิวไหวเบา ๆเธอยืนนิ่งมองทะเลตรงหน้าเหมือนกำลังซึมซับทุกอย่างเอาไว้ในหัวใจ
“…สวยไหม”
เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้นด้านหลังก่อนที่แขนแกร่งจะโอบเธอเอาไว้หลวม ๆแต่มั่นคงเธอยิ้มโดยไม่ต้องหันกลับไป
“…สวยค่ะ”
เธอตอบเบา ๆ
“…แต่ยังไม่สวยที่สุด”
คิรากรเลิกคิ้วเล็กน้อย
“…อ้าว แล้วอะไรสวยที่สุด”
ตังค์ตังค์หันกลับไปมองเขาดวงตาเป็นประกายก่อนจะตอบแบบมั่นใจ
“…ฉันไง”
เขานิ่งไปชั่ววินาทีก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ
“…มั่นใจดีนะ”
เธอยักไหล่
“…ก็จริงนี่คะ”
สายลมพัดผ่านอีกครั้ง
ทำให้ผมของเธอปลิวมาโดนหน้าเขาเขายกมือขึ้นเกลี่ยผมเธอออกอย่างแผ่วเบาปลายนิ้วสัมผัสแก้มเธออย่างอ่อนโยนส
