คืนนั้นหลังจากแยกกันหน้าคอนโดตังค์ตังค์ยืนอยู่ตรงนั้น นิ่ง ทั้งที่คิรากรยังยืนอยู่ไม่ไกล
ไม่มีใครขยับ ไม่มีใครพูด เหมือนทั้งคู่
กลัวว่า ถ้าขยับอีกนิด ทุกอย่างจะ “พัง”
“…คุณจะกลับเลยเหรอ”
เธอถามเสียงเบาคิรากรชะงัก ก่อนจะตอบ
“…ควรจะเป็นแบบนั้น”
คำตอบนั้น มัน “ถูก”แต่ทำไมมันถึงรู้สึกผิด
“…งั้นก็กลับสิ”
เธอพูดทั้งที่หัวใจไม่ได้อยากให้เขาไปเงียบคิรากรมองเธอสายตาเขานิ่งแต่ลึก
“…ถ้าฉันไม่กลับล่ะ”
หัวใจเธอกระตุกทันที
“…คุณก็”
คำพูดเธอ ค้างเพราะเขาก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้นระยะห่างเหลือไม่ถึงช่วงแขน
“…ฉันจะทำในสิ่งที่ฉันควรทำ”
เสียงเขา ต่ำ ลมหายใจอุ่น แตะผิวเธอ
เบา ๆหัวใจเธอเต้นแรง จนแทบหลุดออกมา
“…แล้วมันคืออะไร”
เธอถาม เสียงสั่นคิรากรมองเธอก่อนจะตอบช้า ๆ
“…กอดเธอไว้ ไม่ให้ไปไหน”
เงียบคำพูดนั้นมันตรง และอันตราย
“…แล้วคุณทำไมไม่ทำ”
เธอถามทั้งที่รู้คำตอบ เขายิ้ม บาง ๆ
“…เพราะเธอยังไ
