สายจากค่ายโทรเข้าอีกครั้งหลังเจ้าตัวพิมพ์ข้อความ เขาไม่เว้นช่วงให้เธอได้ตอบกลับเลยสักประโยค และก็เป็นอีกครั้งที่หมวยลี่ตัดสาย
ค่าย: หนูครับ
ค่าย: เฮียเจ็บฉิบหายเลยรู้ไหมลี่
ค่าย: หนูบอกให้รอ เฮียก็รอ ทำไมวะ
ค่าย: ถ้าไม่คิดจะกลับมา แล้วบอกให้รอเพื่ออะไร
เหมือนกับว่า ตอนนี้ค่ายจะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว แต่ละประโยคที่เขาส่งเข้ามาในช่องแชตบ่งบอกถึงอารมณ์ที่กำลังเดือดพล่าน แต่ถึงอย่างนั้นหมวยลี่ก็ยังไม่เลิกยั่วยุ
หมวยลี่: ลี่ก็บอกไปแล้วนี่คะ ว่าให้เผื่อใจ
ค่าย: อืม ขอโทษที่เฮียไม่เผื่อใจเลย
ร่างเล็กกัดริมฝีปากเบา ๆ อย่างชั่งใจ เธอควรอธิบายหรือปล่อยให้เขาเข้าใจผิดไปก่อน อีกแค่อาทิตย์เดียวก็จะได้เจอกันแล้ว ถึงตอนนั้นค่อยมาเฉลยดีไหมนะ
ความหงุดหงิดที่เกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยความสับสน ใจมันรู้สึกหวิว ๆ ยังไงก็ไม่รู้ เธอกังวลกลัวว่ามันจะเลยเถิด เมื่อตัดสินใจไม่ได้ จึงแคปหน้าจ
