เวลาผ่านมาถึงช่วงสอบ หมวยลี่ค่อนข้างกังวล แม้เธอจะพูดและเขียนได้ แต่ก็ยังมีหลายคำที่ยังไม่คล่อง ยังต้องเรียนรู้ แม้ข้อสอบส่วนใหญ่จะเป็นภาษาอังกฤษ แต่ก็ยังมีที่เป็นภาษาฮ่องกง โชคดีว่าช่วงที่ผ่านมาทั้งแซนดี้และลู่หานช่วยติวให้
“เสียดาย อยากไปไทยกับแกจัง” แซนดี้บอกหลังสอบวิชาสุดท้ายเสร็จ ปิดเทอมนี้เธอมีแพลนเที่ยวกับครอบครัวจึงไม่ได้กลับไทย
“เอาไว้รอบหน้าไปด้วยกันนะ”
“อือ ปิดเทอมหน้าจะบอกม๊าเอาไว้ อยากกลับไปหาคุณปู่กับคุณย่าด้วย”
“แซนไม่ได้กลับไทยกี่ปีแล้ว”
“สองปี จะให้ปู่กับย่ามาหาก็ดันไม่ชอบขึ้นเครื่อง”
ทั้งสองคนเดินพูดคุยกันตามทางไปเรื่อย ๆ หลังจากไปเที่ยวครั้งก่อนหมวยลี่สนิทกับแซนดี้มากขึ้น ช่วงที่ผ่านมาก็มักจะไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้น ช่วงหยุดอ่านหนังสือบางทีแซนดี้ก็แวะมาติวให้ถึงที่บ้านจนสนิทกับแม่ของเธอไปแล้ว เพราะความพูดเก่ง
เวลาเดินผ่านกลุ่มผู้คน ร่างเล็กรู้สึกชินกับสายตานั
