เวลาเที่ยงคืนตรง ทั้งที่ออกจากห้องของร่างเล็กตั้งแต่ช่วงหนึ่งทุ่ม แต่ตอนนี้ค่ายยังไม่ยอมไปไหน นั่งอยู่ในรถที่ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจ และความคิดมากมายไหลวนอยู่ไม่หยุด เขาควรจะกลับได้แล้ว แต่หัวใจยังหนักอึ้ง
ยิ่งรู้ว่าเธอยังรัก มันก็ยิ่งทำให้ฟุ้งซ่าน วนเวียนคิดถึงแววตาของเธอ คำพูดของเธอ แม้จะเจ็บ แต่ก็ยังยิ้มออกมาได้ เพราะเขายังเป็นคนเดียวที่เธอรัก ที่ว่างข้าง ๆ ยังเป็นเขาอยู่
ความรู้สึกที่เคยสิ้นหวังหายไปทั้งหมด ตอนนี้ค่ายมั่นใจ ว่ายังไงเขาต้องเอาชนะใจเธอให้ได้
ติ้ง~ เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น หน้าจอโทรศัพท์ที่วางทิ้งเอาไว้บนเบาะสว่างวาบในความมืด ค่ายเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาด้วยความหวังเล็ก ๆ ว่าอาจจะเป็นข้อความจากร่างเล็ก
แชตกลุ่ม: หล่อฉิบหาย
คลื่น: ท่านพ่อบอกกูว่าหมาแก่กลับไทย
คลื่น: @ค่าย อ่านข้อความครับ
แต่เมื่อได้เห็นชื่อแชตกับข้อความจากน้องชายคนเล็ก คนที่อยู่ในความมืดก็ต้องระบายล
