ตอนนี้ค่ายกำลังสติแตก อุณหภูมิภายในรถเริ่มลดลงเรื่อย ๆ ไม่ว่าจะส่งข้อความไปยังไงเธอก็ไม่สนใจ
Khai: ลี่ เฮียหวงจะตายอยู่แล้ว
Read
หมวยลี่: เพื่อนที่มหาวิทยาลัยเข้ามาทักทาย หยุดส่งข้อความมาได้แล้ว
หมวยลี่: อย่าให้มันมากเกินไปนะคะ
Khai: เฮียไม่รู้ว่าเป็นเพื่อนหนู ขอโทษครับ
แววตาที่เคยแข็งกร้าวลุกโชนไปด้วยเปลวไฟ ตอนนี้จับจ้องมือถือตาละห้อยด้วยความรู้สึกผิด เขาหึงหวงจนหน้ามืด ยิ่งหวนไปนึกถึงคำว่าแก่ที่น้องชายชอบพูด จิตใจมันก็ยิ่งปั่นป่วน
และสิ่งหนึ่งที่ค่ายได้รับรู้คือ เวลาคุยผ่านแชตเธอจะตั้งท่าปฏิเสธตอบกลับด้วยถ้อยคำที่เด็ดขาดและเย็นชา แต่พอได้เจอกันต่อหน้า แม้จะยังต่อต้านอยู่บ้าง แต่ก็อ่อนลงกว่ามาก
นั่นหมายถึง… เขาต้องหาโอกาสอีกครั้งให้ได้
ก้านนิ้วยาวเคาะเบา ๆ อยู่บนพวงมาลัยรถสีดำสนิทเป็นจังหวะช้า ๆ อย่างชั่งใจ ทิ้งเวลาให้ผ่านไปพร้อมกับความคิดที่ตีกันอยู่ในหัว จนสุดท้าย ใบหน้าหล
