ร่างสูงยืนสูบบุหรี่อยู่ท่ามกลางความเงียบที่ล้อมรอบตัว เป็นครั้งแรกในรอบสามเดือนที่ค่ายกลับมาอัดบุหรี่อย่างหนัก แม้จะไม่สูบติดอย่างเมื่อก่อน แต่ก็ถือว่าถี่ขึ้นจากเดิมที่เคยลดลงเหลือวันละสิบมวน
เขานอนได้เพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมง ราวกับถูกความเจ็บปวดกระชากให้สะดุ้งตื่น ภาพใบหน้าของเธอวนเวียนทุกครั้งยามหลับตา มันชวนให้คิดถึงและอยากจะมีโอกาสอย่างเมื่อคืนอีก
หลังสูบบุหรี่เสร็จ ค่ายยืนเหม่อมองไปเรื่อยเปื่อยครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินย้อนกลับเข้ามาภายในห้อง ร่างสูงนั่งกระแทกบนโซฟา เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นมา
แชตกลุ่ม: หล่อฉิบหาย (เวลา 10:20 น.)
คลื่น: ส่งงานอาจารย์ แม่งไล่กูไปทำใหม่
คลื่น: อยากถามจริง ๆ ว่ารู้จักท่านไกรวิชญ์ไหม
ค่าย: แค่ทำส่ง อย่าบ่น
คลื่น: เฮ้ย ทำไมมึงตอบได้ ฝรั่งเศสน่าจะตีห้าปะ?
ค่ายลืมไปสนิทว่าไม่ควรตอบข้อความ เพราะเวลานี้ที่ฝรั่งเศสยังไม่ทันจะเช้า แม้เขาจะนอนไม่
