บทที่ 10

ใต้อาณัติอัศวิน บทที่ 10 "กรี๊ดดดด" "ทางนั้นเกิดอะไรขึ้น" ทรายเห็นพนักงานรีบเดินไปเลยเรียกไว้ก่อน "เหมือนพนักงานใหม่จะมีเรื่องกับรัชนกค่ะ" "พนักงานใหม่?" อัศวินและทรายเลยรีบเดินเข้าไปดู ก็เห็นว่าพนักงานใหม่คนที่มีเรื่องกับรัชนกก็คือญาดา "ผู้จัดการคะ คุณอัศวินคะ ช่วยนกด้วยดูสิคะแม่นี่เอาน้ำราดหัวนกเปียกหมดเลยค่ะ" อัศวินหันไปมองหน้าทรายเพราะที่นี่ถ้าพนักงานมีเรื่องกันถ้าร้ายแรงก็ต้องให้ออกทั้งคู่ แต่ถ้าพอคุยกันได้ก็จะเรียกมาอบรมและตักเตือนว่าไม่ให้มีครั้งต่อไป "แล้วเธอไม่บอกเหรอว่าทำไมฉันถึงต้องทำแบบนี้" รัชนกชะงักไปครู่หนึ่งก่อนที่จะแก้ตัวว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ แค่ขยับเก้าอี้ออกจากทางไม่คิดว่ามันจะไปถูกเท้าของญาดา แต่อีกฝ่ายไม่ฟังเหตุผลก็เอาน้ำมาราดหัวตัวเองเลย "ทั้งสองตามพี่ไปที่ห้องทำงาน ส่วนคนอื่นก็กลับไปทำหน้าที่ของตัวเองได้แล้ว" ทรายบอกให้ญาดาและรัชนกตามไปห้องทำงาน "แต่นกหนาวมากเลยค่ะพี่ทราย" "ถ้างั้นนกก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนแล้วค่อยตามพี่มา" ญาดาเลยต้องเดินตามผู้จัดการไปที่ห้องทำงาน ตอนนั้นมะนาวก็มองอยู่แต่ก็ไม่ได้เข้ามาช่วยพูด เพราะมะนาวก็ไม่เห็นว่าเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเพราะอะไร​ แต่เห็นตอนที่ญาดาเอาน้ำราดศีรษะของรัชนกแล้ว ขณะที่รัชนกกำลังจะแยกตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก็หันมามองสบตาอัศวินพร้อมยิ้มให้ "ทำไมไม่พูดไม่จากันดีๆ ที่นี่ไม่นิยมให้ใช้อารมณ์ในการทำงานนะ" เข้ามาถึงทรายก็อบรมญาดาก่อนเลย นี่เรากลายเป็นคนหาเรื่องคนอื่นก่อนงั้นเหรอ ยังเจ็บนิ้วเท้าไม่หายเลย หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จรัชนกก็ตามญาดามาที่ห้องทำงานของผู้จัดการ "ครั้งนี้พี่แค่จะตักเตือนอย่าให้มีครั้งต่อไปอีก" "แต่นกไม่ได้ตั้งใจนะคะ ญาดาต่างหากที่ตั้งใจทำ" "ใช่ค่ะฉันตั้งใจ และฉันก็คิดว่าแม่นกหวีดเนี่ยก็ตั้งใจทำเหมือนกัน" "เธอว่าใครนกหวีด" "ก็ว่าเธอไงเล่นกรี๊ดซะหูแทบดับ" "นี่ขนาดอยู่ต่อหน้าพี่นะ หรือเราสองคนอยากจะพักงาน" พักงานก็ดีเหมือนกัน ยิ่งกำลังง่วงๆ อยู่ แต่ญาดาไม่ได้พูดออกมาหรอก เพราะเธอรู้ว่าถ้าถูกพักงานก็จะมีประวัติไม่ดี ทั้งสองเลยต้องหันหน้ามาขอโทษกันแบบไม่เต็มใจนัก ช่วงดึกอัศวินออกมาดูงานอีกรอบ และพอเดินผ่านหน้าแคชเชียร์เขาก็อดมองไปดูคนที่ทำงานอยู่ตรงนั้นไม่ได้ แต่มองไปก็เห็นแค่มะนาวนั่งทำงานอยู่ ทีแรกก็ว่าจะไม่สนใจแล้วล่ะ แต่มองไป รอบๆ บริเวณนั้นแล้วยังไม่เห็นญาดาอีก อัศวินเลยแวะเข้าไปถามมะนาวว่าผู้ช่วยของมะนาวไปไหน "ญาดาน่ะหรือคะ" มะนาวก็ลืมสังเกตไม่เห็นญาดามาเป็นชั่วโมงแล้วนะ "คุณอัศวินมีธุระกับญาดาใช่ไหมคะ" ถ้าจะบอกว่าไม่มีเดี๋ยวก็สงสัยว่าถามหาทำไม​ อัศวินเลยบอกว่ามีธุระจะคุยด้วยนิดหน่อย มะนาวเลยต้องเดินหาดูว่าญาดาอยู่โซนไหนของคลับ "หัวหน้ามองหาอะไรคะ" "มีใครเห็นญาดาไหม" "เห็นเดินไปทางหลังร้านนานแล้วนะคะ ยังไม่ออกมาอีกเหรอ" มะนาวเลยบอกให้พนักงานไปทำงานเถอะเดี๋ยวเธอจะไปดูเอง และพอมะนาวเดินออกมาทางด้านหลังก็เห็นว่าญาดาแอบนั่งหลับอยู่ "ญาดา" มะนาวเดินเข้ามาสะกิดเพื่อปลุกญาดาให้ตื่น ครั้งแรกเหมือนอีกฝ่ายจะไม่รู้สึกตัวเลยต้องปลุกซ้ำ "คะ" พอรู้สึกตัวญาดาก็รีบลุกขึ้นยืนอย่างเร็ว "มะนาว?" ทีแรกคิดว่าเป็นผู้จัดการแต่พอเห็นว่าเป็นมะนาวญาดาก็ทิ้งก้นลงนั่งที่เดิม "เธอจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ คนอื่นเขาทำงานกันแต่เธอมาแอบนั่งหลับ" "วันนี้ฉันไม่ไหวจริงๆ ปวดท้องเมนส์ด้วย" "คุณอัศวินถามหา" ไม่รู้ว่าเป็นข้ออ้างหรือเปล่าแต่ถ้าปวดท้องประจำเดือนจริงๆ ก็ว่าให้กันไม่ได้ เลยต้องบอกให้ญาดาไปหาอัศวินที่ห้องทำงาน "เขาจะถามหาฉันทำไมเนี่ย" เธอแค่บ่นพึมพำแล้วก็ลุกเดินเหมือนคนไม่มีเรี่ยวแรง ทีแรกคิดว่าตัวเองจะไหวแต่พอดึกมาทนความง่วงไม่ไหว แถมประจำเดือนก็มาเยอะด้วย "ไปเจอที่ไหน" รัชนกเห็นสภาพญาดาเหมือนคนไปแอบหลับมาเลยรีบเข้ามาถามมะนาวดู "ไม่มีอะไรหรอก ไปทำงานเถอะ" ที่มะนาวไม่บอกเพราะวันนี้ญาดาเพิ่งถูกเรียกไปอบรม ถ้ารู้ว่าไปแอบหลับมามีหวังถูกพักงานแน่ ก๊อกๆ ญาดาเคาะประตูก็ไม่มีคนตอบกลับมาเธอเลยเปิดประตูเข้าไปดู "อ้าวไม่อยู่ในห้องทำงานเหรอ" เดินไปดูห้องน้ำก็ไม่เห็น เธอเลยเดินกลับมานั่งรออยู่ที่โซฟารับแขก แต่พอนั่งไปครู่หนึ่งร่างของเธอก็ค่อยๆ เอนลงไปกับความยาวของโซฟาแล้วก็หลับไปอีกรอบ.. 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่