บทที่ 12

ใต้อาณัติอัศวิน บทที่ 12 "คุณอัศวินคะ" ญาดากำลังจะดันตัวลุกขึ้นอัศวินบอกให้เธอนั่งอยู่ก่อนเพราะถ้าเธอลุกมันคงเลอะมากไปกว่านี้แน่เลย "ฉันขอโทษนะคะฉันไม่ได้ตั้งใจทำโซฟาของคุณเลอะ" น้ำเสียงของเธอดูสั่นเครือมากเหมือนเธอสำนึกผิด "ถ้าขอโทษแล้วมันกลับมาสภาพเดิมผมก็จะรับคำขอโทษนั้น" "?" อย่าบอกนะว่าเราต้องใช้ค่าซักล้างโซฟา ส่วนมากเขาใช้โซฟาแบบหนังแต่นี่ทำไมถึงใช้แบบผ้าล่ะ ผ้าอะไรก็ไม่รู้แต่ก็สัมผัสนิ่มดี "แล้วจะนั่งอยู่อย่างนั้นหรือ" เขายอมรับว่าเป็นห่วงโซฟามาก เพราะกว่าจะได้โซฟานี้มาต้องสั่งทำแถมใช้เวลานานด้วย ก็เมื่อกี้เขาบอกให้เราอย่าเพิ่งลุกเองนี่นา ..ญาดาเลยรีบดันตัวลุกขึ้น แต่พอเธอลุกประจำเดือนที่มันไหลออกมายังไม่หมดก็ไหลออกมาอีก เขาจะไม่คิดว่าเราแท้งลูกเหรอเนี่ย เลือดอะไรจะมาเยอะขนาดนี้ เหตุการณ์แบบนี้ไม่ใช่ไม่เคยเกิดขึ้นเวลาเธอพักผ่อนไม่เพียงพอทีไร ถ้าประจวบเหมาะกับช่วงเป็นประจำเดือนก็จะมาเยอะแบบนี้แหละ "ทำยังไงดีคะมันเลอะขนาดนี้" "ก่อนอื่นเธอไปเข้าห้องน้ำก่อน" เขาเริ่มจะไม่สนุกกับเธอแล้ว ญาดาไม่รอช้ารีบเดินเข้าห้องน้ำของเขาที่อยู่ในห้องทำงาน ถือว่ายังโชคดีอยู่ในห้องทำงานของเขามีห้องน้ำด้วย แต่พอเข้ามาก็ทำอะไรไม่ได้อีกอยู่ดีนอกจากล้าง ผ้าอนามัยก็ไม่ได้เอาติดตัวมาด้วย แถมชุดที่ใส่อยู่ก็คงจะใส่อีกไม่ได้ "คุณอัศวินคะ" หลังจากที่เข้าห้องน้ำไปยืนคิดอยู่ครู่หนึ่งเธอเลยแง้มประตูเปิดออกมาเพียงแค่เล็กน้อยพอให้มีช่องว่าง "อืม" เขาตอบโดยการเปล่งเสียงออกมาจากลำคอ เพราะนาทีนี้ยังไม่อยากจะคุยกับเธอเลย "ฉันไม่มีผ้าอนามัยกางเกงในก็เปื้อนไปหมดเลยค่ะ" "แล้วเธอจะให้ฉันทำยังไง" "คุณช่วยไปเอากระเป๋าฉันที่ล็อคเกอร์ให้หน่อยได้ไหมคะ" "ในนั้นมีกางเกงในเหรอ" "เดี๋ยวฉันจะซักตัวนี้ พอให้ได้ใส่ค่ะ วานคุณเอาชุดใหม่มาให้ด้วยได้ไหมคะ" ที่นี่มีชุดพนักงานให้เบิก "ถ้าฉันทำแบบนั้นเธอคิดว่าคนข้างนอกจะคิดว่าเราสองคนเป็นอะไรกัน" "คุณกลัวเสียหายเหรอคะ" "คำว่าเสียหายมันก็ต้องเกิดขึ้นทั้งฉันและเธออยู่แล้ว" "เรื่องอื่นเราค่อยคุยกันได้ไหมคะ ช่วยฉันแก้ปัญหาเฉพาะหน้าก่อน" ช่วงนี้เป็นฤดูหนาวแถมในห้องของเขาก็อุณหภูมิต่ำด้วย ตอนนี้ท่อนล่างของเธอไม่มีอะไรปิดบังเลยหนาวจนร่างกายสั่นไปหมดแล้ว แกร็ก..แอดดด.. เอาวะเป็นพระเอกขี่ม้าขาวอีกสักครั้ง ฉันให้เธอได้อีกแค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะ เริ่มจะไม่อยากได้ผู้หญิงคนนี้แล้วก่อแต่เรื่อง "เซอร์ไพรส์" "คุณน้า???" อัศวินตกใจเปิดประตูออกมาก็เจอกับน้าสาวแม่ของอิฐ "ทำไมเจอหน้าน้าแล้วทำหน้าแบบนั้นล่ะ" "น้ามาได้ยังไงครับ ว่าแต่น้ากลับมาตั้งแต่ตอนไหน?" "เพิ่งกลับมาถึงเมื่อตอนเย็นนี้แหละ แยกทางกับแม่เราน้าก็หาที่แวะเที่ยวก่อน" ที่แวะเที่ยวของอิงอรก็คือไนท์คลับหลานชายนี่แหละ ถึงแม้จะอายุเยอะแล้วแต่จิตใจก็ยังสาวๆ อยู่ "แม่กลับมาจากต่างประเทศด้วยเหรอครับ?" "ดูเราจะดีใจออกนอกหน้าจังเลยนะ" คนดีใจหน้าเป็นแบบนี้เหรอ เขาตกใจมากกว่า ดีนะที่มีแค่น้าถ้าแม่มาด้วยชิบหายกันหมดแน่ "จะไม่ให้น้าเข้าไปข้างในหน่อยเหรอ" "น้าอยากดื่มไหมครับเดี๋ยวผมหาห้องพิเศษให้" "ฉันนั่งเครื่องมาเหนื่อยๆ ข้ามน้ำข้ามทะเลจะให้ฉันมาดื่มเลยหรือไง ฉันแค่จะหาที่นั่งพักผ่อนเอง" "ในห้องผมตอนนี้ไม่สะดวกครับ" "อะไรนะ" ถ้าหลานชายบอกไม่สะดวกแสดงว่าในนี้มีผู้หญิงอยู่ด้วย นี่เอาผู้หญิงมากินถึงในห้องทำงานเลยหรือหลานของเรา "ไปคุยกันข้างนอกดีกว่าครับ" "น้าปวดฉี่มากเลยไปเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหม" อิงอรไม่ยอมแพ้ยังใช้แรงดันหลานชายให้กลับเข้ามาในห้อง พอเข้ามาได้คนเป็นน้าก็มองหาผู้หญิงเลย แต่สายตาไปหยุดอยู่ที่โซฟาสีเทา "แกฆ่าใครตายหรือเปล่า?" เห็นเลือดเปรอะเปื้อนโซฟาขนาดนั้น "น้าพูดอะไร" "แกอำพรางศพไว้ในนี้ใช่ไหม" "อยู่ดีๆ ก็จะหาคุกให้ผมแล้วไหมล่ะ" "แล้วไอ้เลือดนั่นมันคืออะไร?" "ไม่มีอะไรหรอกครับน้าอย่าสนใจเลย เราไปคุยกันข้างนอกดีกว่า" "อัศวินบอกความจริงมานะ ถ้าไม่งั้นฉันจะโทรบอกแม่ของนายตอนนี้เลย" "ไม่ได้นะครับน้า" อัศวินรีบแย่งโทรศัพท์ในมือของน้าอย่างเร็ว "คุณอัศวินคะ คุณได้ของมาหรือยังคะ ตอนนี้ฉันไม่ได้ใส่เสื้อผ้าหนาวมากเลย" "?" "??????" ทั้งสองที่กำลังแย่งโทรศัพท์กันอยู่หยุดชะงักตอนที่ได้ยินเสียงผู้หญิงดังออกมาจากห้องน้ำ แถมประโยคที่เธอพูดทำให้น้าของเขาเข้าใจผิด "คุณช่วยหาผ้ามาให้ฉันก่อนได้ไหม ตอนนี้ฉันหนาวมากเลยไม่ไหวแล้วค่ะ" "ไอ้อัศ!" น้าสาวมองหน้าหลานชายก่อนจะเหลือบตาไปมองดูเลือด อย่าบอกนะว่าหลานเล่นพิเรนทร์กับผู้หญิงจนเลือดสาด 🖊ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่