ใต้อาณัติอัศวิน บทที่ 14
"กลับมาแล้วหรือลูก"
"ทำไมยายไม่นอนล่ะคะ"
"ยายเพิ่งตื่นตอนที่เรามานี่แหละ"
"ยายนอนต่ออีกหน่อยสิคะ ญาดาก็จะเข้าไปนอนแล้ว"
"ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ"
"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ" เธอไม่กล้าบอกยายหรอกว่าวันนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นมาบ้าง ภาวนาแค่อย่าให้เขาคิดค่าเสียหายเรื่องโซฟาเท่านั้นพอ เงินที่เก็บไว้ก็หวังจะเอาไว้รักษายายเวลาป่วยไข้ไม่สบาย และเงินมันก็ไม่ได้มากอะไร
สายๆ ของวันต่อมา..
ก๊อกๆ เคาะครั้งแรกด้านในเงียบอิงณภาเลยเคาะอีกครั้ง
ก๊อกๆ "ตาอัศนี่แม่เองนะตื่นหรือยัง"
"แม่ครับกว่าผมจะกลับมานอนก็ดึกดื่น นี่มันเวลานอนของผมนะ"
"มันสายแล้ว"
"สายมันก็ยังเป็นเวลานอนของผมอยู่"
คิดว่าถ้าคุยกับลูกก็คงไม่รู้เรื่องอิงณภาเลยจะรอไปดูให้เห็นกับตาคืนนี้แล้วกัน
บ่ายวันนั้นโทรศัพท์ของญาดาก็ดังขึ้น และคนที่โทรมาก็คือจันทร์เจ้าขา เห็นว่าเป็นสายจากเพื่อนญาดาเลยรีบรับ
>>{"ฉันเพิ่งได
