ใต้อาณัติ_อิฐ บทที่ 65
มะนาวยอมลงจากรถ เธอรู้สึกหน้าชามาก เหมือนถูกหมัดเข้ากลางหน้าเลย ตกลงเธอคิดถูกหรือคิดผิดกันแน่เรื่องที่หมั้นกับเขาก่อน ขณะที่คิดเรื่องนี้มะนาวก็ยกมือข้างที่มีแหวนหมั้นขึ้นมามองดู เพชรเปล่งประกายมาก ชีวิตนี้ไม่รู้ว่าจะมีปัญญาซื้อแหวนเพชรแบบนี้มาใส่ได้ไหม และราคามันคงจะแพงน่าดู
"มะนาว?"
มะนาวได้ยินเสียงคนเรียกชื่อเลยหันกลับไปมอง
"มะนาวจริงๆ ด้วย"
"พัชรี.."
"เธอมาเที่ยวห้างเหรอ"
"อืม" พัชรีก็คือเพื่อนสมัยเรียนมัธยม มะนาวจบแค่มัธยมปีที่ 6 แต่เพื่อนเรียนต่อปริญญา
"ได้ยินว่าครอบครัวของเธอไปเป็นแม่บ้านให้กับพ่อเลี้ยงภูเบศเหรอ"
"อืม" เรื่องของเธอในกลุ่มเพื่อนคงเป็นที่พูดถึงกันมากเลยสินะ
"แล้วนี่เธอมาที่นี่เพราะมาซื้อของเข้าบ้านให้พ่อเลี้ยงเหรอ"
"เปล่าหรอกฉันแค่มาเดินเล่น"
"ถ้างั้นดีเลยเราเข้าไปข้างในด้วยกันไหมฉันมาเดินคนเดียวเหงาๆ อยู่พอดี" พัชรีไม่พูดเปล่ายังเอื
