ใต้อาณัติอัศวิน บทที่ 18
"?" ญาดาที่ระแวงอยู่ได้ยินเสียงลมหายใจดังใกล้หู เลยหันกลับไปมองก็เห็นว่าอัศวินนอนใกล้เธอมาก แถมยังหันหน้ามาทางที่เธอนอนอยู่ "นี่คุณ!"
ตุ๊บ!
"โอ๊ย ซี๊ดด" มือที่ญาดาดันใบหน้าของเขาออกโดนสันจมูกเต็มๆ "เธอทำบ้าอะไรเนี่ย เจ็บนะโว้ย จมูกจะหักไหมเนี่ย"
"คุณนั่นแหละทำไมถึงขยับเข้ามานอนใกล้ฉันจัง"
"เธอก็ดูเตียงนอนสิ พูดเหมือนว่ามันกว้างขวางงั้นแหละ"
"คุณก็นอนหันหลังสิ"
"ผมถนัดนอนท่านี้ถ้างั้นก็สลับที่กัน"
ญาดาเลยยอมสลับที่โดยการขยับไปนอนข้างใน ส่วนอัศวินก็นอนริมนอก
ดึกๆ คืนนั้นนอนยังไงญาดาก็นอนไม่หลับเพราะมัวระแวง นี่ขนาดเธอไม่รู้ว่าอัศวินคิดกับเธอยังไงนะเนี่ยยังระแวงขนาดนี้
ทำไมเขาหลับได้หลับดีจัง ฟังแค่เสียงลมหายใจเข้าออกที่ดังสม่ำเสมอก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคงหลับสนิท แต่กับเธอนี่สิวันก่อนนอนคนละโซฟากันยังพอได้นอนอยู่บ้าง
ตุ๊บ!!
"อึบ โอ๊ยย" อัศวินที่กำลังหลับสนิทอ
