ใต้อาณัติอัศวิน บทที่ 54
ได้ยินว่าจะตรวจลายนิ้วมือรัชนกเริ่มหน้าเสีย ส่วนน้ำรินก็ยังคงมีท่าทีปกติ เพราะเธอไม่เคยแตะโทรศัพท์ของคำแปลงเลยจะไปกลัวอะไรล่ะ
"ขอกระดาษเปล่าสักแผ่นสิ" นพเก้าไม่ได้เตรียมอะไรมาด้วยและในห้องก็คงจะไม่มีถุงมือ เลยต้องใช้กระดาษเพื่อรองจับโทรศัพท์เครื่องที่จะเอาไปตรวจลายนิ้วมือ
อัศวินเอากระดาษแผ่นใหม่ยื่นมาให้และนพเก้าก็ใช้กระดาษแผ่นนั้นรองรับโทรศัพท์จากมือของคำแปลง
"โทรศัพท์เครื่องนี้นอกจากเจ้าของเครื่องแล้วยังจะมีลายมือของคนที่เคยใช้เครื่องนี้แฝงอยู่ ตรวจหาลายนิ้วมือไม่ยากหรอก ว่าแต่พวกคุณสองคนมีใครจะยอมรับก่อนที่จะนำไปตรวจลายนิ้วมือไหม ถ้ายอมรับผิดเองอาจจะได้ลดโทษลงมากึ่งหนึ่ง" มันเป็นวาทะศิลป์การพูดต่อรองของเจ้าหน้าที่ก่อนอยู่แล้ว เพราะไม่แน่ว่าลายนิ้วมืออาจจะถูกลบไปแล้วก็ได้ แต่ก็ไม่ได้พูดให้ผู้ต้องสงสัยได้ยิน ทางที่ดีคือให้ผู้กระทำผิดยอมรับด้วยตัวเองจะง่ายกว่า
