ตอนนี้สายน้ำผึ้งกลับมาอยู่เมืองไทยได้หนึ่งเดือนแล้ว เธอได้ร่วมหุ้นทำธุรกิจกับเพื่อนรักทั้งสี่ เมื่อมีงานเข้ามาล้นมือแทบทุกวัน ก็ทำให้สายน้ำผึ้งไม่มีเวลาคิดถึงชายเดียวในดวงใจมากนัก วิถีชีวิตของสายน้ำผึ้งยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ อย่างนี้ทุกวัน ไม่มีอะไรตื่นเต้นเข้ามาในชีวิต
สายน้ำผึ้งใช้ธรรมะและการนั่งสมาธิเข้าช่วยจนจิตใจเริ่มสงบ ไม่เต้นหรือวิ่งวุ่นไปตามอารมณ์เช่นเคย ถึงแม้จะยังทำใจไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ทุกอย่างก็ดีขึ้นเป็นลำดับ ไม่เป็นเดือดเป็นร้อน ร้องไห้ฟูมฟาย พร่ำเพ้อพรรณา เหมือนอย่างที่แล้วมา มีบ้างเป็นบางเวลาที่อยู่คนเดียว จะกระหวัดไปคิดถึงเขาบ้าง น้ำตาก็จะเล็ดออกมา แต่ก็เพียงชั่วครู่ชั่วยามเท่านั้น หลังจากที่ตั้งสติได้ ทุกอย่างก็เลือนหายไปพร้อมกับหยาดน้ำตา
ชีวิตของเลโอดูมืดมนตั้งแต่ภรรยาจากไป แต่ละวันผ่านไปอย่างแกนๆ ไม่เป็นอันทำการทำงาน เพราะเอาแต่คิดถึงเมียรัก ต้องดับทุกข์ที่มี
