บทที่ 17 นอนค้างด้วยกัน

1735 Words

“ขอโทษด้วยครับท่าน เจ้านายของพวกเราเมามากเลยครับ” บอดี้การ์ดของชายแก่วิ่งปรี่เข้ามาขอโทษขอโพยราฟาเอลด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน ทว่ามาเฟียหนุ่มก็ไม่ได้สนใจเขาพูดของพวกเขาเลยสักนิด มือแกร่งของราฟาเอลยื่นปืนที่ใช้ตบหน้าชายแก่ไปให้ลูกาถือเอาไว้ ก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกด้วยใบหน้าที่นิ่งเรียบจนไม่มีใครสามารถเดาอารมณ์ของชายหนุ่มได้ในตอนนี้ “ลากพวกมันออกไป” ราฟาเอลบอกกล่าวกับลูกน้องของเขา “เรามาคุยกันก่อนดีกว่าไหมท่านราฟาเอล” เนื่องจากเลือดที่ไหลออกมาจากร่างกายของชายแก่ จึงทำให้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายของเขาลดน้อยลง ชายแก่จึงดูมีสติมากขึ้นกว่าตอนแรก “มึงรู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไงกับพวกมัน” ราฟาเอลไม่ได้ตอบกลับชายแก่ แต่เขาบอกกล่าวกับลูกน้องคนของเขาแทน “ครับนาย” ลูกาตอบกลับเจ้านาย ก่อนที่เขาจะหันไปพยักหน้าให้กับเหล่าบรรดาบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขา เหล่าชายชุดดำจึง

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD