บทที่ 22

1505 Words

"คุณลุงเข้ามาพูดอะไรกับคุณ" หลังจากที่จักรกฤษณ์ออกไปแล้วนิวเยียร์ก็โพล่งถามออกมาแบบจับผิด "เปล่านี่" "แต่ฉันไม่เคยเห็นท่าทีของคุณลุงเป็นแบบนี้กับคุณเลย" "คุณกำลังคิดอะไรอยู่" "ฉันขอโทษ.." ทำไมเธอต้องมีความคิดแบบนี้ด้วย เขาจะกล้าหักหลังเธอเหรอฐานะทางบ้านของเขาดีกว่าเธอซะอีกคงไม่เดือดร้อนเรื่องเงิน นิวเยียร์เลยเอ่ยคำขอโทษออกไป "เข้ามามีธุระอะไร" ชายหนุ่มถามพร้อมกับเดินไปนั่งลงเก้าอี้ เพราะเมื่อสักครู่เขายืนคุยกับจักรกฤษณ์อยู่ "เรื่องสินค้าล็อตใหม่ฉันอ่านอีเมลดูหมดแล้ว" "แล้วไงต่อ" "ฉันคิดว่ามันเหมือนที่คุณพูดเลย" เขายังไม่มีเวลาอ่านหรอก แต่ถ้าเธอพูดแบบนั้นออกมาจักรกฤษณ์ต้องมีใต้โต๊ะกับลูกค้าแน่ เพราะเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ประกอบการจะรับข้อเสนอราคาต่ำแต่สินค้านางฟ้า นอกจากเรื่องหุ้นเขาต้องมาสืบเรื่องใต้โต๊ะอีกเหรอเนี่ย ตอนที่กำลังคิดอยู่เลยมองไปดูร่างระหงของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า พอมองแล้วห

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD