วันนี้เธอนั่งรถมากับเขาเพราะอยากจะชวนแวะเยี่ยมพ่อก่อนเข้าบริษัท พอมาถึงก็เห็นว่าพ่อรอเธออยู่เช่นกัน
"พ่อทานข้าวหรือยังคะ"
"ทานแล้ว" ท่านกินข้าวไม่ค่อยลงแล้วล่ะ แต่ก็บอกลูกสาวไปเพื่อให้ลูกสาวสบายใจ
"พ่อดูสดใสขึ้นนะคะ" และเธอก็พูดแบบเดิมที่เคยพูดกับท่านทุกวัน ทั้งๆ ที่เห็นอยู่ว่าพ่อทรุดลงแค่ไหนแล้ว
"เราก็ดูสดใสขึ้นนะ" ตอนนี้จะขยับตัวต้องให้คนช่วยโชคดีหน่อยที่ไม่มีแผลกดทับ เพราะโรงพยาบาลเอาใจใส่คนไข้ดี
"คงเพราะลูกเขยของพ่อดูแลดีมั้งคะ" หญิงสาวหันไปยิ้มหวานให้กับชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกาย เขาจะได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้ของเธอแค่อยู่ต่อหน้าพ่อเธอเท่านั้นแหละ และนาคราชก็ไม่ได้ทิ้งโอกาสนี้ ตอนที่เธอยิ้มให้เขาก็ไม่ได้ละสายตาไปจากรอยยิ้มนั้นเลย
"รักกันให้มากนะลูก"
"ค่ะ" ใต้รอยยิ้มนั้นมันดูเศร้ามาก นาคราชเลยยื่นมือมาลูบผมเธอเบาๆ เขาไม่ได้เล่นละครกับเธอหรอกแค่เขาอยากจะมอบความอบอุ่นให้เธอ
เยี่ยมท่านอ
