"คุณมีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ" เธอไม่ถามว่าเขาจะทำได้ยังไงเพราะเธอเห็นความสามารถในตัวเขาแล้ว แต่ถ้ามีอะไรพอที่จะช่วยได้เธอก็อยากจะช่วย
"อยากช่วยผมจริงเหรอ"
"จริงสิคะ แต่สติปัญญาฉันสู้คุณไม่ได้นะ" บอกไว้ก่อนเลย และคิดว่าคนอีกครึ่งค่อนประเทศก็คงสู้เขาไม่ได้
"เรื่องที่ผมจะให้ช่วยไม่ต้องใช้สติปัญญาหรอก"
"คะ?" ได้ยินเขาพูดมาแบบนั้นเธอก็อดมองต่ำลงไปดูกลางลำตัวของเขาไม่ได้ เพราะเธอรู้จักผู้ชายคนนี้เป็นอย่างดี
"คุณมองแบบนั้นผมก็อายนะ" ว่าแล้วชายหนุ่มก็เอามือมาปิดเป้ากางเกงไว้ เพื่อปิดบังสายตาเธอ
"คุณ!" เขาไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้เหรอ?
"หรือว่าอยากจะช่วย ก็ได้นะผมไม่ติดอะไร" ใบหน้าหล่อคมโน้มต่ำลงมากระซิบพูดข้างใบหู
"คุณนาคราช ตกลงคุณจะกวนฉันใช่ไหมคะเนี่ย"
"เวลาคุณอายน่ารักจัง"
"บ้าใครอาย"
"ไม่อายแน่นะ แต่ใบหน้าคุณแดงจนถึงหูแล้วเนี่ย"
"จริงหรือคะ" หญิงสาวกำลังจะเดินไปส่องกระจกแต่ตอนหมุนตัวก็ถู
