นาคราชที่นั่งอยู่ไม่ไกลก็แปลกใจ เขาได้กลิ่นเหมือนกันแต่มันไม่ใช่กลิ่นเหม็นคาว มันก็เป็นกลิ่นข้าวต้มปลาปกติ
"บอกคุณลุงเตรียมรถไว้ให้น้องด้วยนะคะ" นิวเยียร์สั่งแม่บ้านอีกคนที่เป็นภรรยาของคนขับรถ
"ค่ะคุณหนู"
"ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวเธอจะเข้าบริษัทพร้อมผม"
"ค่ะ"
"ไปบอกให้ลุงเตรียมรถค่ะป้า"
"เอ่อ..ค่ะ"
"ทำไมต้องไปคนละคัน"
"คุณรู้ว่าทำไม..น้องไม่ทานแล้วนะคะพี่พิมพ์" ว่าแล้วเธอก็เดินตามป้าออกไปนอกบ้าน
พอเธอออกไปก็เหลือแต่นาคราชที่นั่งทานข้าวต้มอยู่ เขาจะทิ้งอาหารตรงหน้าไว้แบบนี้ไม่ได้ นาคราชเลยนั่งทานจนหมดถ้วย พิมพ์ก็สังเกตอยู่ว่าเขาเป็นคนที่เห็นคุณค่าของอาหารมาก ไม่ว่าจะทำอะไรมาให้เขาต้องกินให้หมด
เขารู้ว่ากว่าชาวนาจะได้ข้าวมาแต่ละเม็ดมันต้องแลกกับหยาดเหงื่อแรงงาน
[บริษัทเทวทิพย์]
ก๊อกๆ "กาแฟค่ะ" เห็นว่านาคราชมาแล้วชไมพรเลยนำกาแฟตามเข้ามาให้ เพราะตอนนี้เขาไม่มีเลขา
"ขอบคุณครับ"
"ฉันถามอ
