เช้าวันต่อมา..
"คุณนาคราชรีบตื่นสิคะเช้าแล้ว"
"อืมม ขอนอนต่ออีกนิดสิ" เมื่อคืนกว่าจะหลับได้ต้องข่มทั้งร่างกายและใจของตัวเอง ถ้านอนอยู่บ้านสาบานเลยว่าไม่ปล่อยเธอไว้แบบนี้แน่
เห็นว่าเขายังอยากนอนต่อนิวเยียร์เลยลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน อาบน้ำเสร็จเธอก็มาปลุกเขาอีกรอบ
"จะตื่นหรือไม่ตื่นคะ"
"ดึงหน่อยสิ"
"จะให้ดึงทำไมคุณก็ลุกเองสิ"
"ไม่มีแรงจะลุก"
"เอาแรงไปทำอะไรหมด"
"ก็ไอ้นั่นมันไม่หลับผมก็เลยหลับไม่ได้"
"บ้า!" พอนึกได้ว่าเขาหมายถึงอะไรใบหน้างามก็แดงขึ้นจนอีกฝ่ายลืมตาขึ้นมามอง "มองอะไรคะ ฉันจะออกไปดูพ่อก่อนนะ คุณก็รีบลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าล่ะ"
"หมั่นเขี้ยว" ได้แต่มองตามไปโดยทำอะไรไม่ได้เลย คืนนี้อย่าบอกว่าจะมาค้างที่โรงพยาบาลอีกนะมีหวังใจขาดแน่
"พ่อได้ยินว่าเมื่อคืนพวกเรามานอนที่นี่เหรอ"
"ค่ะ พ่อเป็นยังไงบ้างคะ"
"ก็เหมือนที่เห็นนี่แหละ"
"พ่อเหนื่อยไหมคะ พ่อเจ็บหรือป
