เห็นว่ากาแฟแก้วนี้ชไมพรเป็นคนชงมาให้นาคราชเลยดื่มแบบไม่คิดอะไร หลังจากดื่มกาแฟแล้วเขาก็บอกเธอว่าจะเข้าไปจัดการงานหน่อย เสร็จงานแล้วเดี๋ยวแว๊บมาหา
"คุณต้องการน้ำสักแก้วไหมคะ" ณิชาถามตอนที่เห็นนาคราชเดินมาถึงหน้าห้อง
"ไม่ต้องหรอกฉันดื่มมาแล้ว ถ้าฉันไม่เรียกไม่ต้องเข้ามาในห้องนะ"
"ค่ะ" มองตามความเย็นชาที่เขาทำกับเธอก็รู้สึกน้อยใจ รอให้ถึงเวลาของเราก่อนเถอะ
ขณะที่นั่งทำงานอยู่ณิชาก็คอยมองนาฬิกาว่าถึงเวลาที่จะเข้าไปในห้องนั้นได้หรือยัง
และพอเห็นว่าถึงเวลาอันสมควรแล้วณิชาก็หยิบเอกสาร แล้วเดินมาเปิดประตูห้องโดยที่ไม่ได้เคาะส่งสัญญาณบอกก่อน
นาคราชที่กำลังปลดกระดุมเสื้อเพราะรู้สึกร้อนรุ่ม เห็นมีคนเปิดประตูเข้ามาโดยไม่ได้บอกกล่าวเขาก็ตรงเข้ามาโอบร่างของผู้หญิงคนนั้นยกลอยขึ้นแล้ววางไว้กับโต๊ะทำงาน เพราะเขารู้ว่ามีแค่เธอที่กล้าทำแบบนี้ ตอนนี้ดวงตาพร่ามัวไปหมดแล้ว แต่พอใบหน้าของเขาฝังลงกับซอกคอถึ
