Chapter : 14
หลังจากวางสายจากพ่อ เอมี่ก็รู้สึกถึงความหนักอึ้งในใจ วีระลุกขึ้นมาเดินไปหยิบโทรศัพท์ของเธอเพื่อกดวางสายให้ จากนั้นเขาหันกลับมามองเธอที่นอนอยู่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย “เราพักกันสักหน่อยดีไหม...?” เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เอมี่ที่กำลังจมอยู่ในความคิดวุ่นวายพยักหน้ารับคำเบา ๆ
เธอลุกขึ้นและเดินไปยังห้องน้ำภายในห้องพักของโรงแรมสุดหรูแห่งนี้ เมื่อปิดประตูลง น้ำอุ่น ๆ ที่ไหลผ่านร่างกายเป็นเหมือนความอบอุ่นเพียงเล็กน้อยที่ช่วยปลอบประโลมเธอในช่วงเวลาที่รู้สึกอ้างว้าง แม้ว่าจะเป็นเพียงชั่วคราว เธอวางศีรษะพิงกับผนังห้องน้ำ หลับตาลง และปล่อยให้ความคิดจมหายไปกับเสียงน้ำไหล
ห้วงความคิดเกี่ยวกับครอบครัวที่ดูเหมือนจะเป็นแค่ภาพลวงตาที่ห่างไกลออกไป พ่อที่ดูเหมือนจะรักเธอ แต่ในความเป็นจริงแล้วเอาแต่ควบคุมทุกสิ่งที่เธอทำ ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่เธอกลับบ้าน เพื่อนที่เธอคบ หรือแม้กระทั่งการ
