Chapter 4 : ลูกสาวเพื่อนโดนหลั่งใน SM NC

Chapter : 4 “ไม่ได้หรอก...ในเมื่อหนูเลือกทางนี้แล้วหนูก็จะต้องรับน้ำเชื้อลุงไปด้วย...” ขณะที่กล่าววีระก็เค้นเรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดออกมาเพื่อกระหน่ำเธอในห้วงสุดท้ายของการร่วมรักในครั้งนี้ “...ไม่งั้นหนูก็จะไม่ใช่เด็กของลุงน่ะสิ...อู้ว~โอ้ว...เสร็จแล้ว” และแล้ววีระก็ปลดปล่อยน้ำอุ่น ๆ สีขาวขุ่นเข้าไปในร่างกายของเอมี่อย่างไม่บันยะบันยัง อัดฉีดเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่าจนมันล้นทะลักออกมา “อร๊าง~! อื๊ออออ~!!” เวลาเดียวกันนั้น เอมี่ก็ถึงจุดสุดยอดเช่นเดียวกันกับวีระ ร่างกายของเธอสั่นเทิ้มอย่างหนักหน่วงราวกับมีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ภายในนั้นบีบรัดแท่งเนื้อของวีระอย่างรุนแรง ขณะที่ต้องแบกรับน้ำกามของเขาเอาไว้ด้วย “นี่เราพึ่งเริ่มกันเองนะ...หนูไหวไหม? ถ้าไม่ไหวก็ไม่เป็นไรนะ...” แม้จะกล่าวเช่นนั้นขณะมองเอมี่ที่กอดรัดเขาแน่นในอ้อมอกและหอบหายใจถี่แรงไปด้วย วีระก็แอบคาดหวังอะไรบางอย่างเอาไว้ด้วยความมั่นใจ และมันก็เป็นดังหวัง เพราะไม่มีทางเลยที่เอมี่จะล้มเลิกความตั้งใจนี้ ไม่งั้นแล้วเธอก็จะต้องกลับไปใช้ชีวิตอย่างอเนจอนาถในครอบครัวของเธอตามเดิม ‘เราแค่ต้องอดทนหน่อย...เพื่อที่จะได้ออกไปจากครอบครัวบักซบนี่ ..’ เอมี่ครุ่นคิดอย่างตั้งมั่นและแน่วแน่ เธอรู้ว่าเธอจะเอายังไงต่อไปในชีวิตที่เส็งเคร็งนี้ ‘และที่สำคัญ...ลุงวีระก็ไม่ได้แย่เลย...’ เอมี่เงยหน้ามองวีระด้วยใจที่หวาดหวั่น “หนูยังไหวค่ะ...” น้ำเสียงนั้นฟังดูออดอ้อนขณะช้อนตามองอีกฝ่าย หญิงสาวแอบยิ้มเล็ก ๆ ขณะที่ความซาบซ่านโลดแล่นไปทั่วตั้งแต่ศีรษะจรดปรายเท้า ส่งต่อความรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งร่างกาย วีระแสยะยิ้มเริงร่าพร้อมลูบหัวเอมี่เบา ๆ “ดีมาก...ดีมาก...สมแล้วที่เป็นหลานลุง...” อิริยาบถเป็นไปอย่างอ่อนโยนแต่มันก็แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์อย่างมากมาย หลังจากนั้น เอมี่ก็ต้องจำยอมเพื่อร่วมรักกับวีระต่อจนเวลาล่วงเลยไปชั่วโมงกว่าเธอถึงจะได้กลับบ้าน “ไว้เราค่อยมาต่อกันอีก...วันนี้กลับไปพักผ่อนเถอะ...จะได้มีแรงมาทำงานในตอนเช้า...” วีระทิ้งท้ายไว้อย่างนั้นอย่างมีนัยยะแอบแฝง ก่อนที่จะสวมเสื้อผ้าและจากไป ปล่อยให้เอมี่ที่อยู่ตามลำพังรู้สึกโดดเดี่ยวเปรี่ยวเหงา อย่างไรก็ตาม บ้านของเธออยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานเอมี่จึงไม่มีปัญหาสำหรับการเดินทาง แต่ปัญหาใหญ่ก็คือทางบ้านของเธอที่ไม่ได้ต้อนรับเธอดีนัก ณ บ้านของเอมี่ “มึงไปทำงานห่าอะไรจนถึงเที่ยงคืน ไม่กลับบ้านกลับช่อง อย่าให้กูรู้นะว่ามึงแอบไปแวะหาผู้ชายที่ไหน ไม่ใช่แค่กูที่จะเอามึงตายแต่พ่อมึงก็ด้วย...” คนที่พูดไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นคู่หมั่นของเธอเอง จอม เขาไม่ฟังเธออยู่แล้วไม่ว่าเธอจะพูดว่าอะไร เพราะงั้นเธอจึงทำตัวเงียบ ๆ และปล่อยให้เขาด่าทอเธอต่อไป น้ำเสียงนั้นเป็นการตะคอกที่รุนแรง ส่วนวาจาที่เขาใช้ก็ทิ่มแทงลึกลงไปในจิตใจของเธอ “อย่าคิดว่าสวยแล้วจะมีผัวกี่คนก็ได้นะ ถ้าพรุ่งนี้มึงกลับมาช้าอีกล่ะก็...ไม่ต้องกลับมา...” แม้ว่าบ้านหลังนี้จะไม่ใช่บ้านของเขาแต่เขาก็ทำราวกับว่าเขาเป็นเจ้าของ “เอาก็ไม่ให้เอา ทำตัวก็อย่างกับกะหรี่ มีดีแค่สวยกับเรียนเก่ง ผู้หญิงอย่างมึงใครจะเอา...เสียอารมณ์หมด” จอมยังคงบ่นต่อไปจนกระทั่งเหนื่อยหน่ายเขาจึงหยุดก่อนที่จะแยกย้ายกันไปเข้านอน แม้จะโดนบังคับมาให้อยู่บ้านเดียวกันแต่ทั้งคู่ก็ต่างคนต่างใช้ชีวิตในห้องคนละห้อง แยกโซนที่ใช้กันอย่างชัดเจน บางวันดีหน่อยหากเอมี่ไม่เจอเขา แต่ถ้าได้เจอก็ไม่วายที่จะโดนเขาบ่นหรือไม่ก็โดนลวนลาม ชีวิตของเธอหลังจากที่เรียนจบมาไม่มีอะไรดีเลย เช้าวันต่อมา แสงแดดที่ลอดผ่านบานหน้าต่างในออฟฟิศยังสลัวเล็กน้อยเมื่อเอมี่รีบมาถึงด้วยความตั้งใจจะหลีกหนีบรรยากาศอึดอัดที่บ้าน ทั้งที่ยังเช้าเกินเวลาเริ่มงาน เธอก็รู้สึกโล่งใจที่เข้ามาในที่ทำงานก่อนใคร แม้ว่าในใจยังไม่อาจลบภาพของคืนที่ผ่านมาได้ เดินเข้ามาในครัว เธอได้กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นตลบอบอวลไปทั่ว ก่อนจะเห็นวีระในชุดสูทเนี้ยบ สง่างาม กำลังยืนชงกาแฟด้วยท่าทีสุขุม มือของเขาค่อย ๆ คนกาแฟในถ้วยอย่างนุ่มนวลและผ่อนคลาย การได้เห็นเขาทำให้เธอรู้สึกกระวนกระวายในใจเล็กน้อย ย้อนคิดถึงช่วงเวลาที่แสนจะเร่าร้อนของคืนก่อน “ลุงวีระ สวัสดีตอนเช้าค่ะ” เอมี่ทักทายเขา น้ำเสียงแผ่วเบาแต่แฝงความกระตือรือร้น เธอยิ้มเล็กน้อย พยายามซ่อนความรู้สึกวูบไหวภายใน แม้ว่าใจเธอจะตื่นเต้นและพลุ่งพล่านเมื่อคิดถึงทุกสัมผัสของเขาก็ตาม วีระหันมามองเธอด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก “เอมี่ หนูมาแล้วเหรอ? มานี่สิ มาหาลุงหน่อย” เสียงเขานุ่มนวลแต่ทุ้มต่ำ แฝงไว้ด้วยความอบอุ่นที่ชวนให้หัวใจเธอเต้นแรงยิ่งขึ้น เอมี่เดินเข้ามาใกล้ วีระเอื้อมมือมาแตะไหล่ของเธอเบา ๆ ความใกล้ชิดของเขาทำให้หัวใจของเธอแทบจะหลุดออกมานอกอก เขาก้มลงเล็กน้อย สบตาเธอด้วยสายตาที่แน่วแน่จนทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจมลึกลงไปในแววตานั้น “เย็นนี้เราจะออกเดินทางไปดูงานกันที่ต่างจังหวัด ลุงอยากให้หนูไปด้วย” เสียงทุ้มนุ่มของเขากระซิบที่ข้างหูจนเธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและน้ำเสียงที่เชื่อมั่น เอมี่มองวีระด้วยดวงตาที่สั่นไหวเล็กน้อย “เย็นนี้เลย...งั้นเหรอคะ?” เธอกล่าวถามด้วยความสงสัย ผสมความตื่นเต้นที่เริ่มจะก่อตัวขึ้นภายในใจ วีระพยักหน้า ก่อนจะยิ้มให้เธอด้วยท่าทีที่ดูอบอุ่นแต่ก็แฝงเร้นไปด้วยอุบายบางอย่าง “ใช่ แต่ก่อนอื่น...ลุงมีเรื่องให้หนูช่วย ลุงมั่นใจว่าหนูจะทำได้ดี” เอมี่รับฟังคำขอของเขาอย่างตั้งใจ ความใกล้ชิดที่เขามอบให้เธอทำให้เธอรู้สึกถึงความเชื่อมั่นที่เขามีต่อเธอ และในใจเธอเองก็เริ่มรู้สึกถึงบางอย่างที่ซ่อนเร้น ความรู้สึกที่ก่อเกิดในใจเธอราวกับเปลวไฟที่ลุกโชน และทันทีทันใดที่วีระจับก้นของเธอพร้อมถกกระโปรงของเธอขึ้น เอมี่ก็รู้ในทันทีว่าความต้องการของเขาคืออะไร และนั่นก็ยังทำให้เธอรู้สึกร้อนรุ่มจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ To be continued...