ตึก…ตึก…ตึก…
สองเท้าเล็กสับกันไปมา รีบเดินเร็วๆมุ่งหน้าไปที่หอพัก
แกร๊ก…
“หือ…ยัยเมล์ ฉันทำกับข้าวเสร็จพอดี เอ๊ะ!!แกเป็นอะไร ”
พอใบพลูเห็นหน้าเธอชัดๆ ก็ถามขึ้นด้วยความตกใจ เพราะเมล์ลินเดินเข้ามาในห้อง ด้วยสองแก้มที่เปื้อนน้ำตา
“ใบพลู ไอ้เสี่ยนั่นตุกติกกับฉันอ่ะ มันบอกดอกเบี้ย1อาทิตย์เก้าหมื่น ”
เธอบอกเพื่อนพร้อมลื้อตู้หาสัญญาเงินกู้
“เก้าหมื่น มันจะเป็นไปได้ยังไง ”
ใบพลูโพล่งขึ้นเสียงหลง แทบไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
“ ฉันก็ไม่รู้ แต่วันที่เซ็นสัญญา ฉันก็ว่าฉันอ่านดีแล้วนะ นี่ไงเจอแล้ว ”
พอหาเอกสารสัญญาเจอ ตากลมโตก็ไล่อ่านเงื่อนไขสัญญาที่หน้ากระดาษA4 “ดอกเบี้ยร้อยละสิบต่อวันจริงๆด้วยอ่ะ มันจะเป็นไปได้ยังไงใบพลู
วันนั้นฉันดูแล้วนะ ว่าดอกเบี้ยมันร้อยละ 10 ต่ออาทิตย์จริงๆ ”
เมล์ลินอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก แทบไม่เชื่อสายตา
ก่อนส่งให้ใบพลูช่วยดู
“ เอกสารมีสองฉบับใช่ไหม เป็นไปได้หรือเปล่า
