“ท้องเหรอ…”
เธอทวนคำพูดของเพื่อนด้วยเสียงแผ่ว ราวกับยังไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
“อืม…แกป้องกันรึเปล่า ถ้านับจากวันที่แกกับหมอมีอะไรกันครั้งแรก ตอนนี้ก็เดือนนิดๆ แล้วนะ ฉันว่าลองไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจดูดีไหม”
เมล์ลินหลับตาแน่น ภาพความทรงจำเมื่อเดือนก่อนผุดขึ้นมาในความคิด
ยาคุมฉุกเฉินเธอกินช้าไปถึงสองวัน ส่วนอีกเม็ดก็ลืมไปเสียสนิท…ส่วนเขาก็ไม่ได้ป้องกัน พอถุงยางแตกครั้งแรกเขาก็สดตลอด
“หลังมีอะไรกันวันแรกฉันเพลียมาก เลยไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉิน มานึกได้วันที่สอง ตอนเอาเงินไปให้ป้า ก็เลยกินไปเม็ดหนึ่ง ส่วนอีกเม็ด…ไม่ได้แตะเลย หลังจากนั้นฉันก็ไปซื้อแบบรายเดือนมากิน เพราะหมอไม่ได้ป้องกัน”
ใบพลูถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจพูดตรงๆ
“งั้นก็ตรวจเถอะ ไปซื้อที่ร้านขายยาก่อนเลย ท้องไม่ท้องต้องรู้ให้แน่ แต่ฉันขอภาวนาอย่าให้แกท้องเลยนะ เรื่องมันจะต้องวุ่นวายมากแน่ๆ”
คำว่าวุ่นวายกดทับหัวใจเมล์ลินจ
