บทที่ 11
อัคคี : ตามหาคนผิด 1
"นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วน้ำท่าไม่รู้จักอาบ จะนอนเน่าไปถึงไหน!"
"ฉันจะนอนเน่ามันก็เรื่องของฉันแต่ฉันอยากรู้ว่าโทรศัพท์เครื่องนี้มันเป็นของใคร พี่ซื้อให้ฉันหรือเปล่า >[]
"ไอ้ธามกับไอ้เวย์โน่นไม่เกี่ยวกับฉัน-__-!"
"โกหกตายไปตกนรกนะ!"
"จะมาถามอะไรนักหนามันไม่มีเจ้าของ เธออยากใช้ก็ใช้ไปสิน่ารำคาญจริงๆ!"
ฉันมองตามแผ่นหลังของคนตัวสูง ตอนนี้เขากำลังเดินหนีเข้าไปในบ้านท่ามกลางสายตาของเพื่อนทั้งสองคนที่จ้องมองมาด้วยความสงสัย
สุดท้ายฉันก็รีบไปอาบน้ำอาบท่าเปลี่ยนเสื้อผ้า ออกมานั่งทานโจ๊กหมูที่พี่ธามออกไปซื้อให้ตั้งแต่เช้า รวมทั้งน้ำเต้าหู้ที่ปกติฉันไม่เคยกินมันเลย
"อันนี้ยาแก้อักเสบกับยาพารา กินโจ๊กแล้วก็กินยาด้วยล่ะเดี๋ยวตอนบ่ายพี่ต้องไปคลินิก"
ฉันพยักหน้าให้พี่ธามส่วนพี่เวย์ก็เตรียมตัวออกไปทำธุระข้างนอก คงจะเหลือแค่ฉันกับพี่อัคคีภัยสินะที่ต้องอยู่บ้านหลังน
