บทที่ 42
ตอนพิเศษ 1
ชีวิตคุณแม่ลูกสามไม่มีคำว่าสบายค่ะ วันนี้เป็นวันเกิดของฉันคุณสามีทั้งหลายจึงหยุดงานเพื่อพาฉันกับลูกๆ ไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน ลูกคนโตของฉันคือน้องอคิน คนกลางชื่อน้องวาเลน ส่วนคนเล็กชื่อธัญญ่า
เมื่อได้ลูกครบสามคนแล้วบรรดาผู้ชายทั้งหลาย ก็พากันทำหมันเป็นที่เรียบร้อยรวมทั้งฉันด้วย นิสัยของลูกก็ไม่ต่างจากนิสัยของบรรดาคุณสามีของฉันทั้งหลายเลย คนเล็กเพิ่งจะได้ 2 ขวบ กำลังหัดพูด ติดพ่อมากกว่าฉันอีก
“อคินครับทำไมกินแล้วไม่ทิ้งครับ?” นี่ไม่ใช่เสียงของฉันไม่ใช่เสียงของบรรดาคุณสามีทั้งหลาย แต่เป็นเสียงของลูกสาววัย 4 ขวบต่างหาก
วาเลนชอบเลียนแบบผู้ใหญ่ เวลาผู้ใหญ่พูดหรือดุหรือสอนอคินเธอก็มักจะจดจำและนำไปใช้ ชอบบ่นเวลาอคินทำอะไรไม่ถูกใจโดยเฉพาะเรื่องกินแล้วไม่เก็บไม่ทิ้ง
“ทำไมเรียกพี่แบบนั้นล่ะลูก เรียกพี่อคินสิ”
“คุณแม่ขาอคินดื้อค่ะ ดื้อเหมือนคุณพ่อคีเลยค่ะ”
คนถูกกล่าวห
