ตอนบ่ายของวันเดียวกัน
“หยีจ๋า หยี ไปไหนของเขานะ” เบอนันเดสงัวเงียตื่นมาอีกทีในเวลาบ่ายแก่ คลำสะเปะสะปะไปทั่วเตียงแต่ก็ไม่พบร่างของคนที่นอนอิงแอบแนบชิด
เจ้าของใบหน้ายับยุ่งขมวดคิ้วมุ่น ลุกขึ้นขยี้ตาตัวเอง แล้วมองหาร่างเมียสาวไปทั่วห้องแต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของคนที่เขานอนกกกอดอย่างสุขสมตลอดเช้า จึงรีบดีดตัวลุกขึ้นวิ่งเข้าไปดูในห้องน้ำและห้องแต่งตัว
“ห้องน้ำก็ไม่มี ห้องแต่งตัวก็ไม่มี เอ๊ะ…หรือว่าจะไปที่ร้านแล้ว”
ครั้นคิดได้ดังนั้นจึงรีบแจ้นไปอาบน้ำ เพื่อจะได้ตามหญิงสาวไปที่ร้าน ตลอดเวลาที่อาบน้ำก็ฮัมเพลงไปด้วยอย่างมีความสุข หลังจากแต่งตัวเสร็จก็ออกมาถามหาเมียจากลูกน้องทันที
“เดรค เห็นเมียฉันไหมวะ” คนแต่งตัวหล่อเฟี้ยวถามเลขาด้วยเสียงทุ้ม
“นายหญิงนั่งรถไปที่ร้านขนมแล้วครับนาย”
“อืม” เบอนันเดสทำเสียงรับรู้ในลำคอเบาๆ ทำให้คนเกร็งตัวรับเสียงสบถที่คิดจะตามมาถึงกับผงกหัวขึ้นเร็วรี่ จ้องห
