“งั้นแคสเปอร์จะกินผักเยอะๆ จะได้กล้ามโตๆ เหมือนป๊อบอาย” เขายกแขนขึ้นสองข้างทำท่าเบ่งกล้าม รีบกระวีกระวาดตักผัดผักเข้าใส่ปากเคี้ยวตุ้ยๆ เมื่อคิดว่าตัวเองจะเป็นอย่างฮีโร่ในดวงใจพ่อจอมซนก็เกิดฮึดสู้
“ฮ่าๆๆ ดีมากลูก เก่งที่สุดเลยหลานตา” นายอนันหัวเราะลั่นด้วยความชอบอกชอบใจ
“มีความสุขกันจังเลยนะ”
ทันใดนั้นน้ำเสียงกระด้างก็ดังแทรกขึ้นกลาวงสนทนาที่กำลังครื้นเครง จนทุกคนต้องเงียบเสียงลง และหันขวับไปยังต้นเสียงอย่างพร้อมเพรียงโดยไม่ได้นัดหมาย
“พี่ลัยลา!” โรฮันนาทั้งตกใจระคนดีใจที่เห็นพี่สาวซึ่งเงียบหายไปนานมาปรากฏกายขึ้นที่บ้านในวันนี้ เพราะเธอรู้ดีว่าตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา บิดายังให้คนคอยตามสืบข่าวคราวของพี่สาวด้วยความเป็นห่วงอยู่
“โอ้! ลัยลาลูกพ่อ หนูกลับมาหาพ่อแล้ว” นายอนันอุทานออกมาด้วยความยินดี เมื่อเห็นหน้าลูกสาวสุดที่รักที่เขาเฝ้าสืบเสาะหามาตลอดระยะเวลาห้าปี
“คุณพ่อไม่ต้องมา
