“ฮื้อ…คุณเบิร์นเปลี่ยนกลิ่นโคโลญเหรอคะ ทำไมมันเหม็นอย่างนี้ล่ะคะ” หญิงสาวทำจมูกฟุดฟิดใกล้บริเวณอกของสามี แล้วถามไถ่ด้วยใบหน้าเหยเก ก่อนจะยกมือขึ้นปิดจมูกแน่น
ซู๊ดๆๆ….
ชายหนุ่มทำจมูกยวบยาบสูดดมไปทั่วเรือนกายช่วงบนของตน แต่ก็ไม่มีกลิ่นอะไรผิดแผกไปจากกลิ่นโคโลญที่เขาใช้อยู่เป็นประจำ
“เอ๊ะ! ไม่เห็นเหม็นนี่จ๊ะยาหยี หอมจะตาย อีกอย่างคุณเบิร์นก็ไม่เคยเปลี่ยนนะ หยีซื้ออะไรให้คุณเบิร์นก็ใช้อันนั้น ไม่เคยคิดนอกใจเลยจ้ะ” เบอนันเดสยกแขนขึ้นสูงเฝ้าดอมดมบริเวณใต้รักแร้ของตนอีกรอบ
“แต่หยีเหม็นจริงๆ นะคะ เหม็นมากด้วย จะอ้วก…แหวะ…” พูดไม่ทันขาดคำก็ต้องลุกพรวด ซอยเท้าวิ่งหน้าตั้งตรงดิ่งเข้าห้องน้ำที่อยู่ติดกับครัว คนตัวโตตกใจรีบตาลีตาเหลือกวิ่งตามหลังภรรยาไปทันที
“แหวะ อะ…อ้วก อ้วก อ้วก” โรฮันนาโก่งคออาเจียนเอาขนมหวานที่เพิ่งทานออกไปจนหมดไส้หมดพุง หน้างามเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดโต หายใจหอบตัวโยน รู้สึ
