พวกเรานั่งพูดคุยกันไปเรื่อย ยัยจูนที่หน้าเศร้าก่อนหน้า ตอนนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข จนฉันหมั่นไส้ ขณะที่ฉันจ้องมองค้อนยัยจูนอย่างน่าหมั่นไส้อยู่นั้น เสียงพนักงานเสิร์ฟก็ดังขึ้น
"เค้กที่สั่งได้แล้วค่ะ" ผู้หญิงสวย หุ่นดี แต่งตัวมีเทสต์สุด ๆ เห็นแค่แวบเดียวก็รู้ว่าเป็นมากกว่าพนักงานเสิร์ฟแน่นอน เธอเดินถือเค้กเข้ามาวางบนโต๊ะ ก่อนจะหันหน้าไปมองผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างฉัน แล้วทักทายอย่างสนิทสนม "อ้าว กัล"
"ลาน่า" คุณเฟอร์กัลดูอึ้งไปเล็กน้อย แต่แค่ครู่เดียวเท่านั้น สีหน้าก็กลับมาเป็นปกติ
"บังเอิญจังเลยนะ" เธอยิ้มกว้างดีใจ
"นั่นนะสิ"
"ทานให้อร่อยนะ" เธอยิ้มกว้าง หันมองรอบโต๊ะ ก่อนจะเดินออกไป ทุกท่วงท่าดูสง่างามไปหมด
"ดูดีจัง" ยัยจูนมองตาม เผลอพูดความในใจออกมา
"ผู้หญิงคนนั้น คนเดียวกับเจ้าของร้านคาเฟ่ที่ทะเลใช่มั้ยคะ" ฉันถามคุณเฟอร์กัล เมื่อนึกขึ้นได้
"อือ" เขาตอบในลำคอ ก่อนจะยกกาแฟขึ้นจิบ
ถ
