เตยหอม
ฉันเดินเข้ามาในห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวของตัวเอง หลังจากคุยโทรศัพท์กับเพื่อนในกลุ่มทำงาน เพราะตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่ จึงต้องพึ่งพาเพื่อนเยอะหน่อย เดี๋ยวไม่มีงานส่งอาจารย์
ฉันจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ออกมาก็ไม่พบคนตัวโตที่เฝ้าฉันทั้งคืนแล้ว มีเพียงดอกไม้ช่อโตบนเตียง
"ก็ยังดีที่ยังไม่ลืม"
ฉันนั่งลงสัมผัสดอกไม้สวย ๆ ฉันชอบจริง ๆ นะ ผู้หญิงอะนะ ร้อยทั้งร้อยก็ต้องชอบแบบนี้
ฉันเดินลงมาทานข้าวเช้าที่ห้องอาหาร ก็พบกับเซรินและพี่ลีออน ไร้เงาของคนตัวโต ที่จะคอยมาฝากท้องที่นี่ สงสัยกลับบ้านไปจัดการธุระส่วนตัวละมั้ง เมื่อคืนเฝ้าฉันทั้งคืน
"เป็นยังไงบ้าง" เซรินถามอย่างเป็นห่วง
"หายแล้ว" ฉันยิ้มตอบ แล้วนั่งลงข้างเธอ
"กินข้าวจะได้กินยา" พี่ลีออนบอก
"ก็บอกว่าหายแล้วไง ทำไมต้องกินยาอีก" ฉันทำหน้าบึ้งทันทีที่ได้ยินคำว่ายา ก็บอกว่าหายแล้ว ๆ
"หมอสั่งไง" พี่พูดแล้วตักอาหารเข้าปาก ท่าทางสบาย ๆ แต่ฉั
