แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านบางๆ เข้ามาในห้องนอน เจนลืมตาตื่นขึ้นช้าๆ กลิ่นกาแฟที่อาร์ทชงลอยอบอวลเข้ามาแทนที่กลิ่นปรารถนาที่เมื่อคืนยังคงฝังติดอยู่ในจมูกและผิวกายของเธอ
เธอพลิกตัวบนเตียงอย่างเหนื่อยล้า ร่างกายยังคงอ่อนแรง และทุกครั้งที่ขยับก็ยังรู้สึกได้ถึงร่องรอยลึกซึ้งที่ชาญทิ้งเอาไว้
"ตื่นแล้วเหรอเจน"
เสียงอ่อนโยนของอาร์ทดังขึ้น เขาถือแก้วกาแฟเข้ามาวางไว้ข้างเตียง พร้อมรอยยิ้มที่แสนคุ้นเคย
เจนฝืนยิ้มตอบ หัวใจกลับบีบแน่น นี่คือผู้ชายที่เธอควรรักและซื่อสัตย์ แต่ในวินาทีที่เธอสบตาสามี ภาพแววตาคมของชาญเมื่อคืนก็แทรกเข้ามาแทนที่ทันที
"ขอบคุณนะคะ"
เธอรับแก้วกาแฟมา มือสั่นเล็กน้อยจนอาร์ทไม่ทันสังเกต แต่เธอรู้ดีว่ามันไม่ใช่เพราะความง่วง มันคือความทรงจำเสียวซ่านที่ยังคงซัดวนไม่หยุด
อาร์ทพูดเรื่องงาน เรื่องตารางนัดในวันนี้อย่างปกติ เจนพยายามตั้งใจฟังแต่หูของเธอกลับเต็มไปด้วยเสียงครางของ
