ร่างสูงใหญ่ของชาญหอบหายใจแรง ก่อนจะช้อนอุ้มเจนขึ้นจากพื้นห้องนั่งเล่น ทั้งที่ร่างเธอยังอ่อนแรงสั่นสะท้านไม่หยุด
"ชะ…ชาญ…ตรงนี้ก็พอแล้ว…อื้มม!"
เสียงหวานสั่นพร่าแทบขาดใจ เมื่อเขาก้มบดจูบจนแทบกลืนหายไปกับริมฝีปากหนานั้น
แต่แทนที่ชาญจะหยุด เขากลับอุ้มร่างบางข้ามพรม พาเข้าไปในห้องนอนที่บานประตูเปิดอ้าอยู่เงียบๆ ห้องที่เจนใช้ร่วมกับอาร์ท
เพียงก้าวผ่านขอบประตู หัวใจเธอก็เต้นแรงจนแทบระเบิดออกมา ความผิดบาปกัดกินหัวใจ แต่ในเวลาเดียวกันไฟปรารถนาก็ลุกโชนจนร่างกายต่อต้านไม่ไหว
ชาญวางเธอลงบนเตียงนุ่ม กลิ่นน้ำหอมและกลิ่นกายของสามียังอบอวลอยู่บนผ้าปู แต่กลับถูกแทนที่ด้วยเงาร่างและแรงจูบของเพื่อนสนิทเขาแทน
"ที่ของผัวคุณ…แต่คืนนี้มันจะเป็นของผม"
ชาญกระซิบเสียงต่ำพร่า ขณะโน้มตัวบดร่างทาบลงไป
เจนหอบหายใจถี่ ร่างเล็กสั่นสะท้านไปทั้งตัว เมื่อมือหนาของเขาลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างเปล่าเปลือย ความเสียวซ่านแผ
