ฟ้าใสรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อลมหายใจของพ่อเลี้ยงเป่ารินลงบนเนินอกเปลือยเปล่าของเธอ ความร้อนจากลมหายใจของเขาเหมือนเปลวไฟที่ค่อย ๆ ลามไล้ไปตามผิวเนื้ออ่อนบาง ร่างของเธอสั่นไหววาบ หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกจากอก ช่องทางคับแคบรับรู้ได้ถึงความคับแน่นที่อยู่ภายในโพรงนุ่ม
"ลุงรักหนูฟ้านะ รักมานานแล้วด้วย"
"ตะ...แต่ลุงเป็นพ่อเลี้ยงหนูนะ"
"นั่นมันเมื่อก่อน แต่ตอนนี้หนูฟ้าเป็นเมียลุงแล้ว"
"แต่มันไม่ถูกต้อง"
"แต่มันถูกใจ! ลุงไม่เชื่อหรอกว่าเมื่อกี้หนูไม่ชอบ"
"ตะ...แต่หนู..."
"ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นเด็กดีของลุง แค่เรามีความสุขก็พอ นับจากนี้หนูอยากได้อะไรลุงให้หนูได้หมด"
"..."
ฟ้าใสนิ่งเงียบเมื่อได้ยินข้อเสนอของเขา ลึกๆ แล้วสิ่งที่เธออยากได้ไม่ใช่สิ่งของ แต่เป็นรสกามที่เร่าร้อนของเขาต่าง หาก
"คืนนี้เรามีความสุขให้เต็มที่ก็พอ"
ชัยยศเอ่ยเสียงทุ้ม เขามองหน้าลูกเลี้ยงด้วยสายตาที่เต็มไ
