6
“ขอบใจนะที่มาส่ง”
เสียงของเพลินพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มหวานให้กับต้น ผู้ชายที่เธอกำลังคบหาดูใจอยู่
แม้จะไม่ได้เป็นแฟนกันเต็มตัว แต่ว่าเราทั้งคู่ก็ถือว่าพัฒนาความสัมพันธ์ไปได้ดี และอีกไม่ถึงสัปดาห์เธอก็ว่าจะย้ายไปทำงานที่เดียวกันกับเขาที่กรุงเทพฯ เพราะน้าของต้นช่วยฝากงานให้ เด็กเพิ่งจบมัธยมปลายอย่างเธอจึงได้งานเร็วกว่าที่คิดแม้ว่าจะเป็นงานโรงงานก็ตาม แต่แค่นี้เธอก็ซึ้งใจมากแล้ว
“อื้อ ไว้คืนนี้เดี๋ยวโทรหานะ” เขาพูดพร้อมยิ้มเขิน ใบหน้าหล่อเหลาแดงซ่านเล็กน้อยทำให้เพลินมองตามอย่างมีความสุข
เธอจะรีบเคลียร์กับลุงชาติให้เรียบร้อยก่อนที่จะตัดสินใจคบกับเขา เรื่องมันจะได้ไม่คาราคาซังมากนัก
“ขับรถกลับดีๆ นะ”
เพลินพยักหน้ารับรู้ก่อนจะโบกมือให้เขา ยืนรอส่งเขาหน้าบ้านจนเขาลับสายตาไปจึงเดินเข้าไปในบ้าน
“หนุ่มที่ไหนน่ะหนูเพลิน หล่อเชียว”
เสียงของลุงชาติถามขึ้นขณะที่เธอเดินมาถึงใต้ถุนบ้าน
“นั่นน่ะสิ
