บทที่ 50 ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ

1537 Words

ตุ๊บ!! อุ๊บ!! ตุ๊บ!! "คุณปฐพี!!" พวกลูกน้องพอเห็นว่าคนที่กระทืบผู้ชายคนนั้นเป็นหลานชายของเจ้าสัว ต่างก็พากันอุทานด้วยความตกใจแล้วถอยหนีออกมาทันที "เมื่อกี้มึงทำอะไร" ปฐพีก้มลงไปกระชากคอเสื้อของผู้ชายคนนั้นที่จมกับกองพื้นขึ้นมา "ผมขอโทษครับ" "มึงเป็นใคร! ถึงกล้าแตะต้องผู้หญิงสองคนนี้" "ผมไม่รู้ว่า เธอเป็นผู้หญิงของคุณปฐพีผมขอโทษครับ" "ไม่ใช่แค่ผู้หญิงของกู แต่เธอคือเมียของกู พวกมึงจำหน้าไว้เลยนะถ้าใครกล้าแตะต้องเมียของกูอีก ตาย!" สายตาของปฐพีกวาดมองไปทั่วอย่างน่ากลัว "พอแล้วค่ะคุณปฐพี" รุ่งฤดีเดินเข้าไปปรามสามีเพราะไม่อยากให้เรื่องใหญ่โตไปกว่านี้ "รุ้งงามเป็นอะไรไหม" หลังจากปล่อยตัวผู้ชายคนนั้นเขาก็รีบตรงเข้ามาดูเธอด้วยความเป็นห่วง "ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ คุณเรไรเป็นอะไรไหมคะ" "ไม่ค่ะ" เรไรเจ็บตรงแขนนิดหน่อยเพราะตอนที่ปฐพีถีบผู้ชายคนนั้น แขนของเธอดันไปกระแทกโดนโต๊ะจนเกิดรอยช้ำ "เราไปจ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD