"แม่!เปิดประตูห้องเดี๋ยวนี้นะแม่!" เรไรพยายามทุบประตูเรียกคนเป็นแม่ เพราะแม่ล็อกประตูไว้จากด้านนอก
"พวกแกจะทำอะไรกันก็ทำไปเลย แม่ไม่แอบฟังหรอก เมื่อวานนี้แกบอกว่าเขาเป็นผัวแกไม่ใช่เหรอ"
ตอนนี้ในวงเหล้าต่างก็โห่แซวหัวเราะกันสนุกสนาน และก็เม้าท์เรื่องของทั้งสองคนอย่างสนุกปาก
"เอาไงดีล่ะคุณ แม่ฉันยิ่งเป็นคนดื้อรั้นอยู่" พอเริ่มจะคุยกับแม่ไม่รู้เรื่อง เรไรก็เดินเข้ามาคุยกับพายุ
"สงสัยคืนนี้ต้องได้นอนที่นี่แล้วล่ะ" เขาตอบพลางมองซ้ายขวาเพื่อหาที่นอน
"เตียงฉันแคบนิดเดียวนอนสองคนไม่ได้หรอก"
"ก็เบียดๆ กันเอา ถ้าคุณไม่นอนบนเตียงก็นอนพื้นไปสิ แต่ผมจะนอนบนเตียงนะ" พูดจบชายหนุ่มก็ทิ้งตัวลงนอนที่เตียงของหญิงสาว
"แต่นั่นมันเตียงฉันนะ ใครจะไปนอนพื้นได้ ที่นอนก็ไม่มี" เรไรไม่กล้าขึ้นไปนอนข้างๆ จึงทำได้แค่ยืนมองดู
ไม่นานหลังจากนั้นพายุก็เหมือนจะเผลอหลับไป เรไรจึงค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปมองดูใกล้ๆ เพื่อ
