[ณ ปัจจุบัน]
(ลานจอดรถคอนโด)
“หม่อน...ตื่นเถอะถึงคอนโดแล้ว” ฉันหมดสติไปตอนไหนไม่รู้ ที่แน่ ๆ เมื่อครู่ฉันฝันถึงเส้นทางอดีตของตัวเองกับเขา ที่มันทั้งสุขและทุกข์ในเวลาเดียวกัน อยากจะบ้าตายปวดหัวเพราะฤทธิ์เหล้ายังต้องมาปวดหัวเรื่องอดีตบ้า ๆ แถมคนตรงหน้าก็เป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมดอีก
ฉันหยัดตัวขึ้นมองออกไปนอกกระจกรถ ที่นี่มันลานจอดรถของคอนโดฉันจริง ๆ
“อืม...ใจมาก...เพื่อน” จากนั้นฉันจึงคว้ากระเป๋าใบเล็กก่อนจะลงจากรถทันที แถมยังเดินเข้าคอนโดโดยไม่หันหลังกลับไปมองติณณ์ ทว่า...ขาฉันมันสั้นกว่าขาติณณ์มาก แม้ฉันจะเดินเร็วแค่ไหน แต่ไม่นานติณณ์ก็เดินตามฉันมาทันอยู่ดี จนเมื่อฉันอยู่ประตูหน้าห้องตัวเองก็ถูกเขาแทรกตัวเข้ามากั้นไม่ยอมให้ฉันเข้าไปในห้อง
“หลีกไป จะเข้าห้อง”
“คุยกันก่อน”
“ไม่คุย ปวดหัว อยากนอน”
“หม่อน...ติณณ์อยากคุยด้วยจริง ๆ เรื่องของเรามันยังไม่เคลียร์เลย”
“เรื่องของเรา? ฮ่
