เพราะยังต้องใส่เฝือก แม่ของฉันจึงไม่ยอมให้ฉันกลับไปใช้ชีวิตที่คอนโด ดังนั้นฉันจึงต้องมาอยู่บ้านในช่วงนี้ ดีนะว่าสอบเสร็จแล้ว ส่วนกิจกรรมอื่น ๆ ของมหาลัยไม่ได้ส่งผลต่อการเรียนจบแล้วล่ะ เรียกว่า ฉันจบปีสี่อย่างเป็นทางการได้แล้วค่ะ
“นั่งก่อนลูก เดี๋ยวแม่ทำกับข้าวให้กิน” แม่ฉันพามานั่งที่โซฟา
“ให้ป้าแม่บ้านทำก็ได้นี่คะ ที่ผ่านมาแม่ก็เหนื่อยเฝ้าหม่อนมาทั้งสัปดาห์แล้ว” ฉันหันไปยิ้มให้แม่
“ไม่ได้สิ ลูกกลับมาอยู่บ้านทั้งทีแม่ต้องโชว์ฝีมือปลายจวักให้ทั้งพ่อทั้งลูกกินซะหน่อย”
“แหม...สรุปแล้วคืออยากให้พ่อได้ทานมากกว่าลูกสาวคนนี้สินะคะ ฮ่า...”
“บ้า...แม่ตั้งใจทำให้คุณลูกนั่นแหละค่ะ ทั้งคู่นั่งรอก่อนนะ” จากนั้นแม่ก็หันหน้าไปหาคุณป้าแม่บ้านเพื่อให้มาเป็นลูกมือแล้วหายลับไปในครัว เหลือเพียงฉันและพ่อ
“ข้อมือยังเจ็บอยู่ไหมลูก”
“ยังใส่เฝือกอยู่แบบนี้เลยยังไม่รู้สึกอะไรค่ะพ่อ ต้องรอดูหลังจากที่เอาเฝือก
